Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Η αρχή του επόμενου κεφαλαίου

Πριν λίγες μέρες, στο αυτοκίνητο ακούω αυτό. "I could lift you up/ I could show you what you wanna see/ And take you where you wanna be/ You could be my luck/ Even if the sky is falling down/I know that we'll be safe and sound". Το αγαπώ. Απλά το αγαπώ! Δεν ξέρω πόσο παλιό είναι, εγώ τώρα το ανακάλυψα! Εννοείται ότι έχει την τύχη των τραγουδιών που μου κολλούν (δηλαδή παίζει πρωί, μεσημέρι, νύχτα). Βάλε το να παίζει, σε παρακαλώ.




Αρχίζω και ηρεμώ. Τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους. Αρχίζω να το νιώθω σπίτι μου. Να μην παραξενεύομαι που έρχομαι εδώ και κοιμάμαι τα βράδια αντί στο πατρικό μου. Να βρίσκω επιτέλους πού έχω βάλει τα κουζινικά, τα καθαριστικά, τα ρούχα μου. :)

Χτες καθόμουν και διάβαζα (τουλάχιστον προσπαθούσα) στο γραφείο μου και έβρεχε, και μύριζε βρεγμένο χώμα. Η πρώτη φθινοπωρινή βροχή. Κάθισα στο μπαλκόνι μου και απολάμβανα. Κι έτσι ξαφνικά, ένιωσα πάρα πολύ χαρούμενη. Και ευγνώμων. Γιατί, ας μη λέμε βλακείες, δεν ξέρω πολλά άτομα στην ηλικία μου, στην Κύπρο της κρίσης, που να μπορούν να νοικιάσουν και να μείνουν μόνοι τους. Μπορώ να γκρινιάζω άπειρα για τα πράγματα που δεν έχω, ή για τα πράγματα που δεν ήρθαν όπως τα ήθελα. Γιατί να το κάνω όμως; Είναι τόσα άλλα πράγματα για τα οποία νιώθω ευλογημένη. Και προτιμώ να βλέπω αυτά.

Νιώθω ότι έκλεισε ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μου, και αρχίζει ένα καινούριο. Χρησιμοποιώ τη λέξη "κεφάλαιο" γιατί η λέξη "κύκλος" δε μου αρέσει ιδιαίτερα. Όταν κλείνεις έναν κύκλο, επανέρχεσαι στο σημείο από το οποίο άρχισες. Σαν να μην έμαθες τίποτα. Μ' αρέσει πιο πολύ ο συμβολισμός του κεφαλαίου. Κλείνεις ένα κεφάλαιο και κουβαλάς όλη τη γνώση και τη σοφία στο επόμενο. Μα για να μη γίνουν βαριές οι αποσκευές σου, κάποιες καινούριες γνώσεις θα σε κάνουν να πετάξεις κάποιες παλιές.

Ωριμάζεις, γίνεσαι σοφότερος. Καταλαβαίνεις ότι οι άνθρωποι (φίλοι, οικογένεια, ερωτικές σχέσεις) αγαπάνε με διαφορετικούς τρόπους. Κάποιοι με πιο απλόχερους και γενναιόδωρους τρόπους, κάποιοι με πιο εγωιστικούς ή πιο ανώριμους. Κάποιοι τα δίνουν όλα, κάποιοι τα μισά, κάποιοι μόνο θέλουν και δεν δίνουν τίποτα. Υπάρχουν και οι άνθρωποι που θα πουν ψέματα, και αυτοί που θα σε πληγώσουν, και αυτοί που θα νιώσεις ότι σε πρόδωσαν. Πολλά μαθήματα ίσως τύχει ή χρειαστεί να τα μάθουμε με το σκληρό τρόπο - αλλά το ζητούμενο στο τέλος της μέρας είναι να τα μάθουμε.

Μεγαλώνουμε! Το βλέπω από τους φίλους μου που γκριζάρουν. (Κι εγώ μπορεί να έχω γκριζάρει, αλλά η βαφή μου δε με αφήνει να το δω). Κάποιοι άνθρωποι δεν ωριμάζουν ποτέ. Κάποιοι άλλοι ωριμάζουν όμως. (Πρόσφατα παρακολούθησα ένα φίλο μου να κυνηγά με πάθος μια γυναίκα που ήθελε - ενώ μέχρι πριν μερικούς μήνες έκανε πάντα κινήσεις εκ του ασφαλούς. Για μένα, αυτό σηματοδοτεί τη μετάβαση του από αγόρι σε άντρα. Ενώ κάποιοι άλλοι σχολιάζουν τα ερωτικά των άλλων -γιατί δικά τους δεν έχουν- με τρόπους μαθητών δημοτικού).

Και πώς τα χειρίζεσαι όλα αυτά στο τέλος της μέρας; Μαθαίνεις να γίνεσαι επιλεκτικός. Να απομακρύνεσαι από πράγματα και καταστάσεις, που όσο κι αν προσπαθήσεις, δεν δουλεύουν. Ή ακόμα χειρότερα, πονούν. Μαθαίνεις να είσαι ευγνώμων γι' αυτά που έχεις. Να μην γκρινιάζεις γι' αυτά που δεν έχεις. Κανείς δεν έχει τα πάντα. Μαθαίνεις να ξεχνάς το "τι θα γινόταν, αν...;". Το "αν" δεν (π)έτυχε - και υπάρχει πάντα ένας λόγος γι' αυτό. Κι αν δεν μπορείς να τον δεις τώρα, θα έρθει μια στιγμή που θα εμφανιστεί μπροστά σου ξεκάθαρος.

Θα μπορούσα να σου γράψω πολλά ακόμα, αλλά πρέπει να κοιμηθώ. Σε αφήνω με άλλο τραγούδι που αγαπώ και μου έχει κολλήσει. Πόση θετική ενέργεια μπορεί να έχει ένα κομμάτι!




7 σχόλια:

  1. Ανώνυμος22/9/14 16:26

    Μού αρέσει που χρησιμοποιείς την λέξη "κεφάλαιο" για να περιγράψεις μια περίοδο της ζωής σου. Το σχόλιό σου είναι εύστοχο και συμφωνώ απόλυτα!

    Η ανάρτησή σου είναι ένας χείμαρρος θετικής ενέργειας, αλλά και επίγνωσης που προέρχεται από την συνειδητοποίηση της ουσίας των ανθρώπινων πραγμάτων.

    Χαίρομαι πολύ για σένα! :)

    Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ με τη Βεατρίκη. Καλή αρχή :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ με τη Βεατρίκη. Καλή αρχή :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Beatrix είναι που ηρέμησα μέσα μου, μετά από καιρό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Π. μου με συγκινείς πάντα. Ευχαριστώ για όλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή