στην απλότητα κρύβεται η πάσα σοφία και η πάσα τέχνη.

Η φράση του τίτλου δεν είναι δική μου, μόνο που δυστυχώς δε μπορώ να θυμηθώ πού την έχω διαβάσει. Την είχε πει κάποιος κριτικός (;) για κάποιο συγγραφέα που τον είχαν κατηγορήσει ότι έγραφε πολύ απλά - και όμως αυτός θεωρούσε ότι αυτή ήταν όλη του η τέχνη.

Απλή είναι και η απάντηση στα ερωτήματα μου. Τώρα που αρχίζω σιγά - σιγά να ηρεμώ (ακόμη έχουμε πολλή δουλειά στο γραφείο, αλλά όχι όπως πριν) μου φαίνεται απίστευτο το πώς, τώρα που έριξα λίγο τους ρυθμούς, όλα τα ερωτήματα που έμοιαζαν αναπάντητα και πιεστικά, βρίσκουν ξαφνικά πολύ απλές απαντήσεις.

Απλή είναι και η ευτυχία. Και ο ελεύθερος χρόνος - που τώρα έχω - είναι βασικό συστατικό της. Και ο ύπνος, που μου είχε λείψει τόσο πολύ! Κι ένα φραπέ με καλούς φίλους πάνω στο κύμα. Και ο περίπατος στην ακροθαλασσιά. Ευτυχία είναι τώρα που μεγάλωσαν οι μέρες και μπορώ να πάω στον τάφο της γιαγιάς μου στο χωριό ακόμη και μια καθημερινή μετά τη δουλειά, αν νιώσω την ανάγκη. Νιώθω πως ηρεμώ εκεί. Πως πολλά από τα ερωτήματα μου παίρνουν απαντήσεις. Και πως ένα πλάσμα που με αγαπά αφάνταστα είναι ακόμα δίπλα μου.

Νομίζω πως βρήκα την απάντηση στα ερωτήματα και του προηγούμενου ποστ... Εννοείται πως δεν θα είμαι με κάποιον απλά και μόνο για να αποδεικνύω στον περίγυρο μου πράγματα. Εννοείται πως δεν θα κάνω "σχέδιο Β" για κανέναν. Επίσης εννοείται πως δεν θα καθίσω να περιμένω κάποιον. Νομίζω πως, τελικά, αν θέλεις κάποιον, θα βρεις έναν τρόπο να του το πεις. Το να κάθεσαι και να κάνεις σενάρια γιατί δεν γίνεται τίποτα, είναι απλά, τελικά, θέμα εγωισμού - όπως λέει και ο αγαπημένος μου agnus dei. Τα πράγματα είναι κι εδώ απλά. Αν το κουμπί χωράει στην κουμπότρυπα, θα κουμπώσει - αν όχι, το μόνο που θα καταφέρεις τραβώντας το είναι ή να βγάλεις το κουμπί, ή να ξεχειλώσεις την κουμπότρυπα. Κι εγώ θέλω όλες μου τις μπλούζες όμορφες σαν καινούριες.

Επίσης συνειδητοποίησα ότι προστατεύω τον εαυτό μου με το να μου δημιουργώ απωθημένα. Τα τελευταία χρόνια μπορεί να αγνοώ κάτι που μπορεί να έχω μπροστά μου, και κυνηγώ κάτι άλλο, που μπορεί να μην μπορώ να το έχω - για 1593 λόγους. Τα πρόσωπα μπορεί να εναλλάσσονται, αλλά το μοτίβο είναι πάντα το ίδιο. Έτσι μπορεί να εξιδανικεύω κάποιον, να τον ανεβάζω στη σφαίρα του ιδεατού και να στενοχωριέμαι που δε μπορώ να τον έχω - τρομάρα μου. Στην πραγματικότητα, έτσι προστατεύω τον εαυτό μου από μια πραγματική σχέση, με τις δυσκολίες της και όλα εκείνα τα πράγματα που μπορεί να σε κάνουν να "πέσεις" ψυχολογικά. Το ξέρω πως ακόμα φοβάμαι - πως όσο κι αν το παίζω δυνατή και ψύχραιμη και ανεξάρτητη, στην πραγματικότητα τρέμω στην ιδέα να μου ξανασυμβούν κάποια πράγματα.

Νομίζω ότι είμαι έτοιμη για μια καινούρια αρχή. :)

update

Πολλή δουλειά! Έχουμε το συνέδριο της εταιρείας και νιώθω πολύ κουρασμένη από την πίεση, το άγχος και τον όγκο της δουλειάς. Λείπουν και δύο άτομα με άδεια ασθενείας και τα περισσότερα τους καθήκοντα έχουν πέσει πάνω μου! Θέλω τόσο πολύ να φύγω και να ξαπλώσω σε μια παραλία, χωρίς να με νοιάζει τίποτα!
Συγνώμη που δεν απαντώ τα τηλέφωνα, θα τηλεφωνήσω μόλις μπορέσω!
(Μια ζωή τρέχω για κάτι, πεθυμώ να έρθει ένα Σαββατοκυρίακο που να μην έχω να κάνω τίποτα, και να κάααααααθομαι!)

Υ.Γ. Αμάν αυτή η μανία που έχουμε στην Κύπρο να τους ζευγαρώνουμε όλους! Στη δουλειά μου αποφάσισαν -πριν από μένα, για μένα, εννοείται- ότι εφόσον υπάρχει ένας 30άρης single και είμαι και εγώ, είναι καλές ηλικίες για να τα φτιάξουμε, να παντρευτούμε και να κάνουμε μωρά. Αφού αυτός είναι έτοιμος!!!! Ναι, το άκουσα και αυτό χτες! Εμένα με ρώτησε κανείς αν είμαι έτοιμη ή αν μου αρέσει καν; Το λένε για αστείο υποτίθεται αλλά οι περισσότεροι το εννοούν! Αμάν με αυτή την κυπριακή νοοτροπία του ότι μόνος σου δεν μπορείς να περνάς καλά, πρέπει να είσαι οπωσδήποτε διπλός, αλλιώς κάτι πάει λάθος. Και το άγχος που έχουν όλοι να σου βρουν κάποιον.

Υ.Γ.2. Πότε το παίρνεις απόφαση ότι μπορεί να σου αρέσει κάποιος αλλά σε αυτόν δεν αρέσεις; Άρχισα να νιώθω χαζή με τις ευκαιρίες που χάνω επειδή μου αρέσει κάποιος ο οποίος δε μου δίνει καμία σημασία σε ερωτικό επίπεδο. Σκέφτομαι ότι μπορεί εγώ να μένω -ηλιθιωδώς- κολλημένη κάπου και να αγνοώ κάποιον άλλον που ενδιαφέρεται και μπορεί και θέλει να μου δώσει πράγματα. Γνώρισα πριν λίγες μέρες κάποιον σε ένα πάρτι. Πολύ γλυκός και συμπαθητικός, φάνηκε να ξέρει να συμπεριφερθεί και να συζητήσει και έδειξε το ενδιαφέρον του. Και εγώ κάθομαι και σκέφτομαι μήπως δεν πρέπει να γίνει κάτι, αν και εφόσον γίνει κάτι με την άλλη υπόθεση! Τον τελευταίο καιρό αρχίζω να ανησυχώ για μένα! :)

Υ.Γ.3. Είμαι χαζή που σαν γυναίκα δεν κάνω "σχέδιο Β"; Προχτές μιλούσα με μια άλλη κοπέλα που δουλεύει στην εταιρεία. Είναι 25, αρραβωνιασμένη και έτοιμη να παντρευτεί. Με έχει πρήξει ότι πρέπει να βρω κάποιον - λες και ο έρωτας είναι ένα κουμπί που το πατάς και συμβαίνει. Τις προάλλες, που τις εξηγούσα σε τι συναισθηματική κατάσταση είμαι, με είχε βγάλει χαζή. Που δεν εκμεταλλεύομαι τις ευκαιρίες, που δεν έχω "σχέδιο Β", που δεν το κυνηγώ τελοσπάντων να αποκατασταθώ! Ότι είμαι χαζή που είμαι σε μια παρέα που αποτελείται κυρίως από άντρες και δεν κάνω κάτι με κανέναν! Αμάν!!!! 25 χρονών είπαμε και έχει αυτές τις απόψεις!! Και τι είναι ο άντρας που θα είναι το "σχέδιο Β" μου; Το πιόνι στα χέρια μου; Και τον έρωτα πού τον βάζουμε είπαμε; Και πώς θα μείνεις με κάποιον, άμα δε μπορείς να φανταστείς ούτε καν να σε φιλά; Πώς θα κάνεις έρωτα μαζί του, πώς θα κάνεις παιδιά; Γίνεται να είσαι 25 και να κάνεις τέτοιους συμβιβασμούς; Δεν είναι κάτι που θα κάνεις σε μεγαλύτερη ηλικία - και ΑΝ το κάνεις;

Κοίταξε κάτι προβληματισμούς που έχω η γυναίκα μες το κατακαλόκαιρο. Πάω να τους πνίξω σε ένα φραπέ.

μυρωδιά καλοκαιριού

Ξέρεις πόσο όμορφη είναι η Λεμεσός το καλοκαίρι;

Σήμερα πήγα για περπάτημα κάτω στην παραλία. Η θάλασσα πανέμορφη, να σε ηρεμεί, να σε γαληνεύει. Σκέφτηκα πόσο λυπάμαι τους ανθρώπους που είναι καταδικασμένοι να ζήσουν όλη τους τη ζωή σε μια πόλη χωρίς θάλασσα. Ελπίζω ότι δεν θα βρεθώ σε αυτό το δίλημμα ποτέ - νομίζω πως αν αναγκαστώ να ζήσω κάπου αλλού θα είμαι δυστυχισμένη.

Η καταπληκτική αίσθηση του να πίνεις τον καφέ σου πάνω στο κύμα. Το δέρμα που αρχίζει σιγά σιγά να μαυρίζει, τα μαλλιά που ανοίγουν από τον ήλιο, τα γυαλιά ηλίου, τα ρούχα που γίνονται ελαφριά και καλοκαιρινά. Η μυρωδιά της αρμύρας, οι μέρες που γίνονται μεγαλύτερες και νιώθεις ξαφνικά σαν να έχεις τις διπλάσιες ώρες στη διάθεσή σου. Το κύμα που σκάει στα βράχια, το παγωμένο τσάι, το χαμόγελο που φτάνει μέχρι τ' αυτιά. Οι βλακείες που λες και γελάς, η συζήτηση που δεν έχει ξαφνικά καμιά ανάγκη να 'ναι σοβαρή, η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι. Τα μάτια που γελάνε τόσο εύκολα πια, το νερό που κατεβάζεις με τα λίτρα, η άμμος που μένει στα παπούτσια μετά το περπάτημα δίπλα στη θάλασσα. Το παγωμένο φραπέ, η τρυφερή νύχτα, τα κεριά στην παραλία.

Λατρεύω το καλοκαίρι.

I'm bleeding - Christos Dantis

Αγαπώ Χρίστο Δάντη. Έχει γράψει και ερμηνεύσει συγκλονιστικά κομμάτια, όπως το I'm bleeding. Είναι, ουσιαστικά, η μουσική του Ματώνω της Πέγκυς Ζήνα, του οποίου αν δεν κάνω λάθος ήταν ο συνθέτης, στην οποία έβαλε αγγλικό στίχο. Το αποτέλεσμα, ένα απίστευτο κομμάτι. Εδώ και καιρό έψαχνα τους στίχους με απίστευτη επιμονή στο δίκτυο, όμως δεν κατάφερα να τους βρω πουθενά. Έτσι αποφάσισα να προσπαθήσω να τους καταγράψω μόνη μου. Με βοήθησαν ένας φίλος και μία φίλη μου. Π. και K. ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ! :)




I'M BLEEDING
Music, Lyrics, Performance: Christos Dantis

I want you, like the sun that burns me through,
it melts my body, just like snow
girl, I want you so bad, don't you know
I want you, like my heart has caught on fire
it filled my body with desire,
girl, I want you so bad, don't you know


There you go, again you leave me,
here I go, I cannot breath in
give me just another night with you,
make my dreams come true
Pity me the fool of crying
woe is me I'm slowly dying
give me just another night with you,
make my dreams come true
I'm bleeding, I'm bleeding,
without your love I'm bleeding


I want you, like a pair of lips that do,
do not have a mouth to kiss,
if you taste the lips are one of
the thousand things I miss about you,
for the night alone is scary
I talk to you as if you're there
I pray you pay me a visit in my dreams


There you go, again you leave me,
here I go, I cannot breath in
give me just another night with you,
make my dreams come true
Pity me the fool of crying
woe is me I'm slowly dying
give me just another night with you,
make my dreams come true
I'm bleeding, I'm bleeding,
without your love I'm bleeding

φοβάμαι, μα στα πόδια δεν το βάζω πια...!

Φοβάμαι,


μα στα πόδια δεν το βάζω πια...


Και το υποσχέθηκα στον εαυτό μου - πριν λίγες μέρες που έκλεισα τα 25 μου.

Να βρίσκω το κουράγιο να αντέχω το βάρος των politically incorrect επιθυμιών μου.

Να μπορώ να αντέχω τα δυνατά συναισθήματα - τον τρελό έρωτα - κι όχι μόνο τον ασφαλή, εκείνον που ξέρω ότι μπορώ να διαχειριστώ.

(Έχω τόσο πολύ καιρό να ερωτευτώ, που έχω ξεχάσει πώς είναι. Πώς είναι;)

Να ξαναβρώ το θάρρος να κάνω τρελά όνειρα - κι όχι μόνο τα ασφαλή και τα σίγουρα.

Σε λίγες μέρες τελειώνω το μεταπτυχιακό μου. Για πρώτη φορά στη ζωή μου, δεν ξέρω σίγουρα τι θέλω. Εγώ - που ήμουν πάντα ένα τέρας σιγουριάς για τα θέλω μου και τέρας αποφασιστικότητας - θέλησης για να πετύχω τους στόχους μου.

Όσο κι αν φοβηθώ, στα πόδια δεν θα το βάλω - πια....!

Γύρω απ' τ' όνειρο - acoustic

Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη & Γιάννης Δόξας
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης
Πρώτη εκτέλεση: Έλενα Παπαρίζου

Τους αγγέλους πάντα ονειρεύομαι αλλά,
με τους δαίμονές μου ζω και υπάρχω τελικά
Φοβάμαι μα να΄μαι εδώ μπροστά
φοβάμαι μα στα πόδια δε το βάζω πια

Γύρνα με στο χθες
σαν παλιά ταινία η ζωή μας να παίξει
πλάνα με σιωπές μέχρι στο φιλί μας
η ανάσα ν΄αντέξει

Έχεις βρει άλλη αγάπη
ή μονάχος τριγυρνάς
γη μου σαν το φεγγάρι
γύρω απ΄το όνειρο γυρνάς
ο θυμός σου είναι άμυνα στον φόβο
μη τυχόν και αισθανθείς
χωρίς μια πατρίδα νικητής

Έχουμε όλοι ευθύνες που αποφεύγουμε καλά
μα μπροστά της κάποτε τις βρίσκει η καρδιά
Με βέλη ο έρωτας χτυπά
και θέλει να μη ζούμε εμείς μηχανικά



πανέμορφο, λατρεμένο τραγούδι.

ατέλειες και ομορφιά

Δεν αντέχω τη συμμετρία και την πλήρη αρμονία. Με τρελαίνει. Δε μπορώ να φορέσω το ίδιο χρώμα στη τσάντα και στα παπούτσια μου. Δε θέλω τα ρούχα μου να είναι πλήρως σεταρισμένα και ακριβώς στην ίδια απόχρωση. Βαρεμάρα. Αν θα πάρω τη τσάντα τη μπεζ, θα βάλω άλλο χρώμα μπότες. Αν θα φορέσω ένα έντονο χρώμα, δεν θα βάλω δεύτερο στην ίδια απόχρωση για να το σετάρω. Δε μ' αρέσει το μαύρο που είναι ασφαλές χρώμα, και ποτέ δε θα βάλω πάνω από ένα μαύρο κομμάτι στο ίδιο ντύσιμο (εκτός αν είναι επίσημο) - το θεωρώ τραγική έλλειψη πρωτοτυπίας. Θέλω κάτι να ξεφεύγει, έστω και λίγο.

Το ίδιο και στους ανθρώπους - λατρεύω τις ατέλειες. Γιατί ξεφεύγουν από την εικόνα του "τέλειου" που έχουμε όλοι στο μυαλό μας και τολμούν να κάνουν δήλωση - πως το γοητευτικό δεν είναι απαραίτητα το αψεγάδιαστο. Το αντίθετο μάλλον. Εκείνος ο άντρας που έχει λίγη κοιλίτσα - πόσο πιο σέξι είναι από τον άλλο που είναι φέτες. Πόσο πιο πολύ σου δίνει την αίσθηση ότι ξέρει να απολαμβάνει τη ζωή του - και ότι θα απολαύσει κι εσένα. Εκείνος που φορά τα γυαλιά του την ώρα που διαβάζει - και δεν ξέρει πόσο γοητευτικός είναι. Εκείνος που είναι ψηλός και είναι λίγο άτσαλος και αδέξιος στις κινήσεις του - και όμως αν σου αρέσει είναι ο πιο αρμονικός άντρας του πλανήτη. Εκείνος που είναι κοντός και γεροδεμένος και σε έχει τρελάνει. Αυτό ερωτεύεσαι στον άλλον, τις "ατέλειες" του - ό,τι κι αν ορίζουμε ως ατέλειες, γιατί η ομορφιά είναι πολύ υποκειμενική τελικά.

Κρίμα που ζούμε σε μια εποχή που μας θέλει όλους ίδιους, πλαστικούς, με τα ίδια σώματα, τα ίδια πρόσωπα, το ίδιο ντύσιμο, την ίδια συμπεριφορά. Αντιστάσου - να 'σαι σίγουρος ότι είσαι πανέμορφος όπως ακριβώς είσαι. Αρκεί να το πιστέψεις.