Να πιστεύεις, να ελπίζεις, να ονειρεύεσαι.

Μου αρέσει να γνωρίζω ανθρώπους ενδιαφέροντες, δημιουργικούς, που δεν τους τρώει η μιζέρια και η μελαγχολία. Που ακόμη και στα πιο μικρά και καθημερινά θα βρουν κάτι να δημιουργήσουν, θα βρουν ένα τρόπο να χαμογελάσουν.

Δεν είναι πάντα εύκολο. Όλοι έχουμε μέρες που μας τρώει η μελαγχολία, που χάνουμε το θάρρος μας, που όλα μας φαίνονται βουνό. Υπάρχουν όμως κάποιοι άνθρωποι που βρήκαν μέσα τους την ελπίδα. Ή αρνήθηκαν να την χάσουν.

Πάντα έλεγα – και λέω ακόμα – ότι άμα ψάχνεις συνέχεια, κάτι θα βρεις. Συνέχεια όμως. Χωρίς να απογοητεύεσαι και να το βάζεις κάτω. Θέλει μεγάλη ψυχική δύναμη.

Για να ανεβείς ένα βουνό, πρέπει από κάπου να ξεκινήσεις. Για να περάσεις το τούνελ, πρέπει να μπεις στα σκοτεινά. Ακόμη κι αν στο σημείο που είσαι δε μπορείς να δεις την κορυφή. Ή το φως στην άκρη της σήραγγας.

Να πιστεύεις, να ελπίζεις, να ονειρεύεσαι.

Ώρα Μηδέν

Μεγάλο κόλλημα σου λέω με αυτό το τραγούδι. Απλά το λατρεύω. Μα τι γράφουν οι άνθρωποι!!! Και ο Σαμπάνης και η Βραχάλη στους στίχους... Τέλειο. Απόλαυσε το :)

ακολουθεί προσωπική διαφήμιση

Αγαπημένε μου αναγνώστη. Ακολουθεί προσωπική διαφήμιση. Αν θέλεις, συνεχίζεις να διαβάζεις. Αν δεν θέλεις, προχώρα στην επόμενη ανάρτηση. Έχω ωραιότατα κομμάτια για κοπτική – ραπτική και geocaching.

Όπως ξέρεις, σπούδασα Φιλολογία. Με μεταπτυχιακό στη Γλωσσολογία. Και οι τρεις δουλειές που έχω κάνει μέχρι σήμερα είναι άσχετες! Αλλά οι μεγάλες μας αγάπες δεν πεθαίνουν! Έτσι στον ελεύθερο μου χρόνο ασχολούμαι με διάφορα. Εκτός που τα επιμορφωτικά, τους χορούς, τις γυμναστικές, αναλαμβάνω  τα πιο κάτω:

- Μεταφράσεις ακαδημαϊκών άρθρων

- Βοήθεια για ακαδημαϊκές εργασίες/ projects (εκπόνηση ή/ και παρουσίαση)

- Διόρθωση/ επιμέλεια/ δακτυλογράφηση κειμένων

- Βοήθημα σε ακαδημαϊκά μαθήματα γλωσσολογικού και παιδαγωγικού περιεχομένου

- Ελληνικά για ξένους

Δεν θέλω να το παινευτώ, αλλά είμαι καλή! Και με ανταγωνιστικές τιμές. Αν θέλεις να σε βοηθήσω με κάτι, στείλε μου mail στο pax912@gmail.com .

P.S. Μην με ρωτήσεις πότε τα προλαβαίνω όλα. Είμαι μια που τζείνες τες πελλές που θέλουν να βουρούν πάνω  κάτω ούλλη την ώρα. Νομίζω το ότι εν έχω οικογένεια ένεν δικαιολογία γιατί και τότε έτσι θα κάμνω.

P.S.2.  OK, εν νάκκον αντροπή να κάμνω προσωπική διαφήμιση μέσα που το blog. Αλλά δικό μου blog είναι, ότι θέλω γράφω. Επίσης, μισή αντροπή δική μου, μισή του αναγνώστη μου. :)

Και κόβω, και ράβω. Νοικοκυρά! :)

Η δημιουργία. Η παραγωγικότητα. Η προσφορά. Αντίδοτα για τη μελαγχολία. Για τον εκνευρισμό που έχεις όταν τα πράγματα είναι στάσιμα και δεν προχωρούν καθόλου.

Ξεκίνησα διάφορα φέτος! Ανάμεσά τους, Κοπτική – Ραπτική. Προς το παρόν μάθαμε το πατρόν για τα τρία είδη φούστας – βασική, στενή και εβαζέ (έτσι τη λέει η καθηγήτρια μας – είναι αυτή που ανοίγει από κάτω). Κοίτα πώς είναι το πατρόν για τη βασική φούστα (και για τη στενή – αν αφαιρέσεις τους 2+2 πόντους που σημειώνω από κάτω). Το πατρόν αυτό φτιάχνει τη μισή φούστα – μισή πίσω (το αριστερό του κομμάτι) και μισή μπρος (το δεξί του κομμάτι).

Αυτά είναι τα σύνεργα μου! Βουτυρόκολλες για τα πατρόν, μαλακό μολύβι 2Β, σβηστήρι, ξύστρα, χρωματιστό μολύβι, χάρακας 60cm, τρίγωνο, ψαλίδι που κόβει και κόλλες αλλά και υφάσματα, καμπυλόριγα (ή στραβόριγα), καρφίτσες.

Και αφού τελειώσαμε με τα πατρόν και την εξάσκηση σε συγκεκριμένα μέτρα για τα διάφορα είδη φούστας, στο επόμενο μάθημα θα πάρουμε τα δικά μας μέτρα και θα ξεκινήσουμε να ράβουμε τη δική μας J Επειδή θα ‘ναι η κλασική, ψηλόμεση φούστα (για να μάθουμε και πώς να κάνουμε τη ζώνη – και διάφορες άλλες τεχνικές) δεν τη θέλω μαύρη, κλασική. Λέω να την κάνω στο χρώμα της ώχρας. Ή λιλά. Ή βαθύ κόκκινο. Κάτι έντονο και απρόσμενο. Τι λες;

geocaching στις Πλάτρες! :)))

Καλημέρα! Σήμερα θα σου γράψω για μια φανταστική εμπειρία που είχα πριν από δύο Κυριακές, που κάναμε geocaching.  Καμιά φορά νομίζουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον να κάνεις στην Κύπρο - και όμως έχει πάρα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Αρκεί να το ψάξεις - ή να έχεις κόσμο να σε βοηθήσει να τα βρεις. Ευτυχώς που υπάρχει και το JCI που το οργάνωσε!

Τι είναι το geocaching

• To geocaching είναι ένα παιχνίδι - κυνήγι θησαυρού για χρήστες GPS. Οι συμμετέχοντες οδηγούνται με βάση το GPS σε συγκεκριμένες γεωγραφικές συντεταγμένες και μετά προσπαθούν να βρουν το geocache (γεωκρύπτη) που είναι κρυμμένο εκεί. Μέσα από το παιχνίδι οι συμμετέχοντες ανακαλύπτουν τις δυνατότητες και τα χαρακτηριστικά μιας συσκευής GPS και ταυτόχρονα τις ομορφιές του πλανήτη μας. 

• Κάποιοι παίκτες δημιουργούν και κρύβουν τα κουτιά, τα οποία ονομάζονται "γεωκρύπτες" ή "κρύπτες" (στα αγγλικά "geocaches" ή "caches") οπουδήποτε στον κόσμο και δημοσιεύουν τις συντεταγμένες των κρυπτών σε ιστοσελίδες που υπάρχουν γι' αυτό τον σκοπό. Μία κρύπτη είναι συνήθως ένα μικρό αδιάβροχο κουτί (π.χ. τάπερ) που περιέχει ένα ημερολόγιο, ένα μολύβι για να υπογράψει στο ημερολόγιο αυτός που θα βρει την κρύπτη και τον "θησαυρό", που συνήθως είναι μικρά παιχνιδάκια και διάφορα αντικείμενα μικρής αξίας. 

• Άλλοι παίκτες με την βοήθεια συσκευών GPS αναζητούν τις κρύπτες αυτές. Όποιος βρει μια κρύπτη υπογράφει στο ημερολόγιο και εάν θέλει γράφει και δυο λόγια για την κρύπτη π.χ. πως την ανακάλυψε, την διαδρομή του μέχρι εκεί, έναν χαιρετισμό προς τους άλλους επισκέπτες κ.λ.π. Ο μοναδικός κανόνας που ισχύει για όποιον βρει μια κρύπτη είναι: Εάν πάρετε ένα αντικείμενο από την κρύπτη, πρέπει να αφήσετε ένα νέο αντικείμενο στην κρύπτη.

• Σήμερα υπάρχουν πάνω από 1.900.000 κρύπτες καταχωρημένες σε διάφορες ιστοσελίδες που είναι αφιερωμένες σε αυτό το παιχνίδι. Οι κρύπτες είναι τοποθετημένες σε περισσότερες από 200 χώρες σε όλο τον κόσμο, και στις επτά ηπείρους, συμπεριλαμβανομένης και της Ανταρκτικής. Στο παιχνίδι συμμετέχουν περισσότεροι από 5 εκατομμύρια παίκτες από όλο τον κόσμο. Υπάρχουν διάφορα είδη geocaches, ας μην σου τα αναλύω όλα εδώ, με ένα google search θα τα βρεις όλα πανεύκολα. :) 

Το δικό μας geocaching!

Εμείς κάναμε ένα traditional cache και ένα  multi-cache.

Το traditional cache είναι η περίπτωση στην οποία ο θησαυρός είναι κρυμμένος σε ένα μέρος, του οποίου σου δίνει κατευθείαν τις γεωγραφικές συντεταγμένες και εσύ πηγαίνεις και το ψάχνεις. Στην περίπτωση μας ήταν ο βράχος της Αγίας Ειρήνης, κοντά στις Πλάτρες. Μας έδωσαν τις γεωγραφικές συντεταγμένες, πήγαμε εκεί, και ψάχναμε, ψάαααχναμε...

Το θέμα με το GPS είναι ότι έχει περιθώριο λάθους 10 μέτρα! Τα οποία είναι πολλά όταν ψάχνεις ένα κουτάκι :)

Τελικά το βρήκαμε! Ήταν ένα πλαστικό κουτί, του οποίου δεν θα σου βάλω φωτογραφία, γιατί αν αποφασίσεις να πας, είχε πολύ χαρακτηριστικό χρώμα. Είχε επίσης και ένα μπλοκάκι, το λεγόμενο logbook, που υπάρχει σε όλα σχεδόν τα geocaches. To μπλοκάκι αυτό έγραφε ποιος και πότε δημιούργησε το συγκεκριμένο cache, και σ' αυτό υπέγραφαν όλοι όσοι το βρήκαν! Δεν είναι απίστευτο; Νιώθεις λίγο σαν συνένοχος με κάποιους άλλους σε ένα μυστικό που δεν το ξέρουν πολλοί!

Ο θησαυρός που βάλαμε πίσω ήταν ένα συμβολικό αναμνηστικό coin από την καμπάνια του JCI ενάντια στη μαλάρια, η οποία είναι διεθνής καμπάνια του JCI σε συνεργασία με τον ΟΗΕ.

Επίσης κάναμε ένα multi-cache, το Platres Mega Hunt. Στο multi-cache σου δίνει τις γεωγραφικές συντεταγμένες του πρώτου σημείου. Όταν φτάσεις στο πρώτο σημείο, σου δίνει ένα γρίφο. Η απάντηση στο γρίφο είναι ο αριθμός X για τις επόμενες γεωγραφικές συντεταγμένες. Περνάς από διάφορα σημεία, μέχρι να καταλήξεις στο τελικό, όπου ψάχνεις για το θησαυρό. Αρχικά, πήγαμε σε μια εκκλησούλα, και ο γρίφος ήταν πόσα καμπαναριά είχε.

Με την απάντηση βρήκαμε τις επόμενες γεωγραφικές συντεταγμένες! Φτάσαμε σ' ένα πανάρχαιο δέντρο, μετά σ' ένα άγαλμα στο κέντρο, μετά σε μια βρύση. Σε όλα αυτά τα μέρη ψάχναμε για το κλειδί για τις επόμενες συντεταγμένες στους αριθμούς που ήταν γραμμένοι στον πάσσαλο δίπλα στο δέντρο, στη βάση του αγάλματος ή της παλιάς βρύσης.

Τελικά ο θησαυρός ήταν σε ένα κρυμμένο πανέμορφο μέρος με άγρια βλάστηση, δίπλα σε ένα μικρό ρυάκι και κοντά σε μια μικρή εκκλησούλα. Απίστευτη εικόνα... Αφήσαμε και εκεί το δικό μας μικρό θησαυρό, και πήγαμε - κουρασμένοι από το πολύ περπάτημα και τις ανηφόρες - για φαγητό.

Το Geocaching σε βοηθά να ανακαλύψεις μέρη που μόνο οι ντόπιοι ξέρουν. Στις Πλάτρες πηγαίνω χρόνια, και όμως αυτό το παιχνίδι μας πήρε σε μέρη που δεν είχα ξαναπάει αλλά ήταν πανέμορφα! Και όπως ανακάλυψα, υπάρχουν πολλά μέρη στις Πλάτρες για να παίξεις geocaching. Όπως και σε όλη την Κύπρο. Αν θέλεις να ξεκινήσεις, σε αυτή την ιστοσελίδα θα βρεις τα πιο βασικά βήματα για να ξεκινήσεις (δες το How is the game played?). Αν θέλεις, μπορείς να μην κάνεις καν register. Απλά κατέβασε (τύπωσε καλύτερα, γιατί εκεί μπορεί να μην έχεις internet) ένα από τα παιχνίδια και ψάξε να βρεις το θησαυρό.

Επίσης, μην ανησυχείς, δεν χρειάζεσαι συσκευή GPS. Απλά κατέβασε το GPS Tour για iPhone ή το GPS Essentials (ή κάπως έτσι) για Android. Την παραμονή, μπες στο application και βάλε τις συντεταγμένες για να κατεβάσεις το χάρτη, στην περίπτωση που δεν θα έχεις internet εκεί. Και μην ξεχάσεις: οι φωτογραφίες που θα δημοσιεύσεις στη συνέχεια δεν επιτρέπεται να αποκαλύπτουν με κάποιο τρόπο την απάντηση στους γρίφους για τις γεωγραφικές συντεταγμένες.

Περιμένω να δοκιμάσεις και να μου πεις εντυπώσεις! :)

Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο!

Καλημέρα σε όλους! Καλό μήνα  και καλό φθινόπωρο! (για μένα το φθινόπωρο τώρα αρχίζει).

Λέω γι’ αυτό το μήνα, να κάνουμε μια προσπάθεια ν’ αφήσουμε πίσω μας τις σχέσεις (ερωτικές ή φιλικές) που είναι τοξικές! Που μας ρουφάνε χρόνο κι ενέργεια, αλλά δεν μας δίνουν πια χαρά. Μπορεί κάποτε κάτι να μας έδινε πολλή χαρά, αλλά μετά να «χάλασε». Μπορεί να το παλεύεις μία, δύο, δεκαπέντε, αλλά έρχεται μια στιγμή που συνειδητοποιείς ότι είναι καλύτερα να το αφήσεις. Χωρίς να περιμένεις τίποτα. Και θα δεις ότι τελικά είναι καλύτερα έτσι. Και αν αξίζει να παλέψεις κι άλλο, μην φοβάσαι, θα φανεί στο πέρασμα του χρόνου.

Για τη μάθηση

"Το καλύτερο πράγμα για να στενοχωρηθείς", απάντησε ο Μέρλιν ξεφυσώντας και φουσκώνοντας, "είναι να μάθεις κάτι. Είναι το μόνο που δεν αποτυχαίνει. Μπορεί να γεράσεις και να τρέμεις ολόκληρος, μπορείς να μένεις άγρυπνος τις νύχτες ακούγοντας την ταραχή στις φλέβες σου, μπορεί να χάσεις τη μοναδική σου αγάπη, μπορεί να βλέπεις τον κόσμο γύρω σου λεηλατημένο από χυδαίους τρελούς, ή να νιώθεις την τιμή σου τσαλαπατημένη από χυδαία πνεύματα. Ένα μόνο πράγμα υπάρχει για όλα αυτά τότε, να μάθεις. Μάθε γιατί ο κόσμος συγκλονίζεται και τι τον συγκλονίζει. Είναι το μόνο πράγμα απ' το οποίο το πνεύμα δεν μπορεί να εξαντληθεί, να αλλοτριωθεί, δεν μπορεί ποτέ να βασανιστεί, δεν νιώθει φόβο ή δυσπιστία και ποτέ δεν ονειρεύεται πως θα μετανιώσει. Η μάθηση είναι αυτό που σου χρειάζεται. Κοίτα πόσο πολλά πράγματα υπάρχουν να μάθεις - η καθαρή γνώση, η μόνη καθαρότητα που υπάρχει. Μπορείς να μάθεις αστρονομία μέσα σε μία ζωή, φυσική ιστορία σε τρεις ζωές, φιλολογία σε έξι. Και μετά, αφού θα 'χεις εξαντλήσει ένα εκατομμύριο ζωές στη βιολογία και στην ιατρική και στη θεοκριτική και στη γεωγραφία και στην οικονομία, για ποιο λόγο να μην αρχίσεις να μαθαίνεις ξυλογλυπτική ή να περάσεις πενήντα χρόνια μαθαίνοντας πώς ν' αρχίσεις να μαθαίνεις πώς να κατανικάς τον αντίπαλό σου στην ξιφασκία. Ύστερα απ' αυτό μπορείς ν' αρχίσεις πάλι με μαθηματικά, μέχρι που να 'ρθει ο καιρός ν' αρχίσεις να μαθαίνεις όργωμα".

Terence H. White (1958), The once and future king, στο Wayne Dyer (1981), Οι περιοχές των σφαλμάτων σας, εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα.

Υ.Γ. Η φωτό από το Φραγκοκάστελλο στη νότια Κρήτη. Έχω μια μανία, στα μέρη που πηγαίνω, να μαθαίνω πάντα κάτι για την ιστορία τους.