"αφήστε πάντα λίγη καρδιά για το ακατόρθωτο"

Σήμερα είναι η πρώτη επέτειος του θανάτου του Steve Jobs. Τα πιο κάτω αποσπάσματα πρέπει να τα έχεις διαβάσει ήδη πέρσι, κυκλοφορούσαν ευρέως σε news sites και blogs. Προέρχονται από μια ομιλία του στο πανεπιστήμιο του Stanford το 2005. Εμένα με εμπνέουν πάρα πολύ - κυρίως όλες τις στιγμές που μπορεί να χάνω το θάρρος μου, και που αναρωτιέμαι πότε θα βρω κι εγώ το δρόμο μου. Ελπίζω να εμπνεύσουν κι εσένα.


"Ποτέ δεν γίνεται να προβλέψεις την πορεία σου. Χρειάζεται, λοιπόν, να εμπιστευτείτε όλα τα βήματά σας, γιατί με κάποιο τρόπο σας οδηγούν στο μέλλον σας."

"Yπάρχουν φορές που η ζωή σε χτυπάει κατακέφαλα. Μη χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος πως το μόνο που μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω ήταν πως αγαπούσα αυτό που έκανα. Αυτό είναι αλήθεια και στη δουλειά και στον έρωτα. Ένα μεγάλο τμήμα της ζωής σας θα αφιερωθεί στην εργασία σας και ο μόνος τρόπος για να είστε ικανοποιημένοι είναι να θεωρείτε πως κάνετε υπέροχη δουλειά. Μη βολεύεστε. Μην τα παρατάτε."

" «Αν αυτή ήταν η τελευταία ημέρα της ζωής σου, θα έκανες αυτό που ετοιμάζεσαι να κάνεις σήμερα;» Όποτε η απάντηση ήταν «όχι» για πολύ καιρό, ήξερα πως κάτι έπρεπε να αλλάξω."

"Το να θυμάστε πως θα πεθάνετε είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να αποφύγετε την παγίδα να νομίζετε πως έχετε κάτι να χάσετε. Είστε ήδη γυμνοί."

Για τον υποθυρεοειδισμό

Χτες κουβεντιάζαμε για μια κοπέλα η οποία είχε από πάντα αρκετά περισσότερα κιλά, τα οποία προσπαθεί χρόνια να χάσει, χωρίς αποτέλεσμα, παρ’ όλο που λέει ότι προσπαθεί . Η πρόφαση της ήταν ο θυρεοειδής της, γιατί η κοπέλα έχει υποθυρεοειδισμό. Σκέφτηκα να σου γράψω στο blog γι’ αυτό, γιατί κι εγώ έχω το ίδιο πρόβλημα. Τα όσα ακολουθούν δεν είναι ιατρική γνωμάτευση εννοείται, είναι απλά οι προσωπικές μου εμπειρίες.

Ο θυρεοειδής κατ’ αρχήν, ελέγχει όλο μας το σώμα. Και ο υποθυρεοειδισμός δεν επηρεάζει μόνο το βάρος μας, όπως λανθασμένα πιστεύουν κάποιοι. Εκτός από τις διαταραχές βάρους, μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, αυξημένη σωματική κόπωση, τριχόπτωση, δυσκοιλιότητα, εξώφθαλμο στα μάτια και πολλά άλλα αν δεν είναι υπό έλεγχο. Ωστόσο ο έλεγχος του είναι πάρα πολύ απλός. Απλά παίρνεις ένα μικρό χαπάκι θυροξίνης το πρωί πριν να φας κάτι και συνεχίζεις τη ζωή σου κανονικά. Υπάρχουν ελάχιστα χάπια που δε μπορείς να πιεις – αλλά αυτά θα σου τα πει ο φαρμακοποιός σου και θα σου δώσει τα αντίστοιχα τους που επιτρέπονται. 

Είναι λάθος η πρόφαση ότι αν έχεις πρόβλημα υποθυρεοειδισμού θα είσαι πάντα χοντρός. Αυτό είναι απλά η τέλεια δικαιολογία για τα άτομα που δεν θέλουν ή βαριούνται να χάσουν βάρος. Αν έχεις πρόβλημα με το θυρεοειδή σου, ο ενδοκρινολόγος θα σου δώσει την ανάλογη ποσότητα θυροξίνης που χρειάζεσαι ημερησίως για να λειτουργεί κανονικά. Από εκεί και πέρα, αν παίρνεις περισσότερες θερμίδες από όσες χρειάζεται το σώμα σου, παχαίνεις. Αν κάθεσαι όλη μέρα και δεν κάνεις καμία μορφή φυσικής δραστηριότητας (περπάτημα, τρέξιμο, δουλειές του σπιτιού, χορό, σεξ) παχαίνεις. Είναι τόσο απλό. Αν θέλεις να χάσεις κιλά απλά κλείσε το στόμα σου και σήκωσε τον ποπό σου από την καρέκλα. Τέλος. Σου τα λέω λίγο σκληρά, αλλά έτσι είναι. Επειδή έχω κι εγώ το ίδιο πρόβλημα αλλά η αλήθεια είναι ότι παίρνοντας τη θυροξίνη, ο θυρεοειδής μου λειτουργεί κανονικά. Επίσης το πήρα απόφαση ότι δεν θα ζήσω σαν χοντρή.

Το μόνο που πρέπει να προσέξεις, είναι ότι το πρώτο διάστημα της θεραπείας με θυροξίνη μπορείς να τρως πολύ περισσότερο από το κανονικό και να μην βάζεις κιλά. Αυτό είχα πάθει και εγώ: επειδή ο θυρεοειδής μου «κοιμόταν» για κάποια χρόνια, ξύπνησε απότομα με τη θεραπεία και έτσι έτρωγα απίστευτες ποσότητες – και όχι μόνο δεν έβαζα κιλά, αλλά έχανα κιόλας. Αυτό όμως δε συνεχίστηκε για πάντα – ούτε οι ποσότητες αυτές ήταν η συνιστώμενη ημερήσια δόση. Μετά από λίγο καιρό, το σώμα μου συνήθισε στα νέα δεδομένα και λειτουργούσε κανονικά πλέον.

Αν όντως θέλεις να ξεκινήσεις μια υγιή ζωή και να είσαι σε φυσιολογικά κιλά, χωρίς να βρίσκεις χαζές προφάσεις για να μην αδυνατίσεις, πρώτα ρύθμισε το θυρεοειδή σου πίνοντας τακτικά τη θυροξίνη σου κάθε πρωί. Μετά πήγαινε σε ένα διαιτολόγο, που εκτός από λιπομέτρηση, θα σου κάνει και μέτρηση μεταβολισμού (δεν ξέρω αν το λέω σωστά). Δηλαδή θα σου πει πόσες θερμίδες χρειάζεται το σώμα σου ημερησίως χωρίς κάποια μορφή άσκησης. Και τέλος θα σου φτιάξει ένα διατροφικό πρόγραμμα. Προσπάθησε να βάλεις στη ζωή σου τη γυμναστική. Αν βαριέσαι το γυμναστήριο πήγαινε πισίνα/ χορό/ zumba/ περπάτημα/ ότι-άλλο-θέλεις. Κινήσου όμως. Και ακόμα και όταν θα έχεις τελειώσει τη δίαιτα να τρως μετρημένα για να μην τα βάλεις. 

Είναι πολύ πιο βολικό να ρίχνουμε την ευθύνη σε ένα εξωτερικό παράγοντα, τον οποίο δε μπορούμε να ελέγξουμε – είναι όμως ειλικρινές; Ένα πιο υγιές και λεπτό σώμα σημαίνει καλύτερη ποιότητα ζωής, μην καταστρέφεις λοιπόν τη ζωή σου μόνη σου βρίσκοντας χαζές δικαιολογίες. Σου το λέει μια συμπάσχουσα που όμως συνειδητοποίησε ότι η ίδια αποφασίζει για τα κιλά της. Όχι ο θυρεοειδής της.

Υ.Γ. Το δεύτερο μέρος για το θυρεοειδή θα το βρεις εδώ.

Καλημέρα :)

Καλημέρα! Επιτέλους, τελευταία μέρα της εβδομάδας! Βαριέμαι πολύ αυτές τις μέρες να έρθω στη δουλειά. Νιώθω ότι πρέπει να σπρώξω τον εαυτό μου για να έρθω και να βγάλω τη δουλειά που πρέπει.

Είδες το καινούριο blog; Δεν έχω δημοσιεύσει πάρα πολλά πράγματα μέχρι τώρα επειδή δεν θέλω να είναι φλυαρίες αλλά κάτι πιο χρήσιμο. Μπορείς να διαβάσεις για:
- Πώς να βρεις δουλειά στην Κύπρο
- Ιδέες για part-time εργασία
- Πώς να εκδώσεις το δικό σου βιβλίο

Να σου πω ένα "μυστικό"; Αν νιώθεις ότι δεν ξεκουράζεσαι στον ύπνο σου, αγόρασε ένα καινούριο, μαλακό στρώμα. Θα δεις τεράστια διαφορά. Έχει τώρα μια βδομάδα που έχω καινούριο στρώμα και κοιμάμαι σαν πουλάκι. Ακούγεται απλό, αλλά τόσο καιρό δεν το είχα σκεφτεί. Προσεχώς θα αλλάξω και μαξιλάρι. :)

Αυτό το Σαββατοκυρίακο θα έχει διάφορες εκδηλώσεις σε χωριά, κυρίως κρασοχώρια της επαρχίας Λεμεσού. Ψάξε το, αξίζει τον κόπο. Καλά να περάσεις! :) 

Κική Δημουλά, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 29/10/2005

 

   Πήγα να την δω όταν ήμουν φοιτήτρια στην Αθήνα (δεν είμαι σίγουρη ότι ήταν το 2005, μπορεί να είναι και 2004). Ποτέ δεν ήμουν μεγάλη θαυμάστρια της ποίησης. Πήγα επειδή είναι ίσως η μεγαλύτερη σύγχρονη ποιήτρια της Ελλάδας - έχει γίνει γνωστή με την ιδιότητα "ποιήτρια" ακόμη και σε άτομα εντελώς άσχετα με την ποίηση, επειδή είναι μία από τις 3 γυναίκες Ακαδημαϊκούς (από τα 40 μέλη της Ακαδημίας Αθηνών) και επειδή έχω ακούσει το όνομά της τόσο πολύ στη ζωή μου που ήθελα να τη γνωρίσω. Μαγεύτηκα. Κράτησα σημειώσεις. Θέλω να τις μοιραστώ μαζί σου.

Για την ευτυχία 

   "Η ποίηση αναπληρώνει αυτά που δε μπορείς να ζήσεις. Δε φαντάζομαι κανέναν ευτυχισμένο άνθρωπο να έχει γράψει ποιήματα".

     Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931. Λέει πως δεν έζησε και τόσο χαρούμενα παιδικά χρόνια, γιατί δεν υπήρχε και τόσο εύθυμη διάθεση στο σπίτι. Το έλλειμμα ευτυχίας την επηρέασε. Έγραφε πάντα γι' αυτά που δεν είχε.

Για τη σχέση της με την ποίηση

    Ποιήματα έγραφε από μικρή, όπως όλοι λίγο πολύ οι νέοι, όπως λέει και η ίδια. Κατάλαβε ότι "επέμενε να γράφει" κατά την έκφρασή της, από το Επί τα ίχνη και μετά.

   Πάντα έπαιρνε τη γνώμη του Άθου Δημουλά για να εκδώσει ποιήματα.

    Συνήθως της έρχεται ένας τυχαίος στίχος, από το χάος, ο οποίος θα είναι και καθοδηγητής των επόμενων.

    "Η ποίηση πολύ λίγο μου αποκάλυψε τα μυστικά της".

    Οι τελευταίοι στίχοι κάθε ποιήματος θέλει να 'χουν προειδοποιητικό χαρακτήρα.

    Νοσταλγούμε και αυτά που δεν έχουμε ζήσει, και εδώ έγκειται η εξωραϊστική λειτουργία της ποίησης. Τραγικά ωραίες μορφές στην ποίηση.

    Η ποίηση της, όπως λέει, λειτουργεί ως μεγεθυντικός ή σμικρυντικός φακός. Δεν είναι πραγματικός. Οφείλει πάρα πολύ την παρουσία του στη φαντασία μας. Ούτε η ένταση δε μπορεί να 'χει μήκος, είναι στιγμιαία. Τα πράγματα για να είναι ωραία, δεν πρέπει να διαρκούν.

    Κάτι που έχει πει και έχει παρεξηγηθεί: Ποτέ δεν είπε να βγουν τα ποιήματα από την καθημερινή ζωή. Αλλά ότι η ποίηση θέλει προετοιμασμένους ανθρώπους. Να διδάσκεται στα σχολεία, αλλά υπό τη μορφή ανάγνωσης και εξοικείωσης. Όχι αναλύσεις, που είναι αυθαίρετες.

Για την απαισιοδοξία

    "Ο απαισιόδοξος, στους οποίους ανήκω, τολμά να κάνει το νταή μόνο επειδή υπάρχει η ελπίδα! Ελπίζει πάρα πολύ ο απαισιόδοξος".

Για τις σκιές

    Οι σκιές: ένα θέμα που υπάρχει συχνά στην ποίησή της. Είναι η παρουσία, η απουσία, ο θάνατος, τα όνειρα.

    "Κι εγώ μέσω των σκιών θα υπάρχω. Κάποιος, την απουσία μου θα την κάνει παρουσία."

    Λέει πως το ότι ασχολήθηκε τόσο πολύ με τις σκιές είχε ίσως να κάνει με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Ίσως δεν το είχε τόσο ανεπτυγμένο και την επηρέαζαν πάρα πολύ, ίσως πάλι να το είχε και να ήταν όλο αυτό ένα παιχνίδι με το θάνατο.

Για τον έρωτα

    "Ακόμα κι όταν ερωτευόμαστε, το κάνουμε για να υπερνικήσουμε το φόβο του να μην αισθανόμαστε τίποτα για κανένα. Γιατί αυτό το συναίσθημα είναι πολύ άσχημο και αποξενωτικό. 

Ο έρωτας δεν είναι αίσθημα, αλλά μέθοδος. Και μάλιστα του ενός! Δεν είναι πραγματικός. Οφείλει πάρα πολύ την παρουσία του στη φαντασία μας."

Για την φωτογραφία

    Η φωτογραφία είναι πολύ παρόν στοιχείο στην ποίηση της. Ακινητοποιεί τον χρόνο και γι' αυτό είναι πολύτιμη. Και προκαλεί σκέψεις.

    Οι φωτογραφίες ζουν μέσ' απ' το βλέμμα μας.

    Οι παλιές φωτογραφίες της προκαλούν αφάνταστη μελαγχολία. Και όταν τις κοιτά, τότε ξεσπά το μεγάλο μίσος κατά της φύσης που μας φθείρει. Όμως αυτό είναι λάθος! Γιατί έτσι κι αλλιώς στη φύση δεν υπάρχει η έννοια του δικαίου αλλά του τυχαίου. Με την επανάληψη του όμως, είναι σαν να προδιαγράφεται, κι αυτό είναι μια μορφή μοίρας.

Για τα λάθη 

    Μόνος απτός φταίχτης είναι ο εαυτός μας!

    "Επαναλαμβάνουμε τα λάθη μας. Έχω κάνει άπειρα λάθη, αλλά όχι τρελά. Π.χ. όταν έβγαζα φωτογραφία δίπλα σε ψηλούς ανθρώπους. Το ότι αγαπώ υπερβολικά, όταν το αποφασίσω. Και με διαλύει. Και για να μη με διαλύει, το κοροϊδεύω. Το ότι έχω εύκολη την προσφορά. Ε, τι άλλο λάθος να σας πω. Έχω και μυστικά, επιτέλους :) "

Για την πρωτοτυπία της τέχνης

    Για την πρωτοτυπία: είναι ένα μυστήριο. Λέει πως δε μπορεί να το αγγίξει και να δώσει ορισμό. "Ο Παβέζε λέει, πως ακόμα και η πρώτη φορά επανάληψη είναι. Το πιστεύω αυτό. Ίσως και να με βολεύει να πιστεύω πως η επανάληψη είναι λογική και αναμενόμενη. Κι εγώ νομίζω πως επαναλαμβάνομαι. Το ποίημα Αγριοφωνάρα της Ποίησης έχει σχέση μ' αυτό. Απευθύνεται στην ποίηση και περιγράφει τον αγώνα κάποιου που γράφει ποιήματα: 'Κι από το βάθος - βάθος μου απαντά μια αγριοφωνάρα πως όλα έχουν γραφτεί'.  " 

  

Άλλα

    Αφού όλα είναι προδιαγεγραμμένα, το στοιχείο της έκπληξης είναι σαν ένα γλέντι.

  "Το ότι μετατρέπω την απουσία σε παρουσία στην ποίηση μου δε με παρηγορεί - αλλά το ψυχαγωγώ."

   Από το ανέκδοτο ποίημα Ο στόχος: "Η μόνη ασφαλής μας κρυψώνα η ασάφεια. Πριν μας χτυπήσει της ραγδαίας σαφήνειας ο κεραυνός."

     "Χρόνος μπορεί να είναι η διαφορά μας.

Ή η συνισταμένη των διαφορών μας και η ανακύκλωσή τους."

    "Φιλήδονη μνήμη" και "φιλήδονη λήθη".

    Μπορεί σιγά σιγά την ασχήμια να τη δούμε σαν ωραιότητα.

    Φαντασία - εξουσία: έχουν άριστες σχέσεις! Η φαντασία είναι η εξουσία μας. Τη φτώχεια μας εξουσιάζει. Και δίνει κάποιο έσοδο παραπάνω.

Δεν ταιριάζετε σου λέωωωωω :)

Τι κάνετε; Πήγατε διακοπές; Εγώ πήγα Αθήνα σε ένα παραμυθένιο γάμο (που θα σου τον περιγράψω εννοείται γιατί μου αρέσουν τέτοιοι γάμοι), πήγα Κρήτη (που επίσης θα σου το περιγράψω, γιατί ήταν απίστευτη περιπέτεια) και λέω να πάω και Ισπανία. Το Δεκαπενταύγουστο πήγα Πρόδρομο με όλη την οικογένεια και πέρασα καταπληκτικά. Άμα έχεις τέτοιες προσωπικότητες! :) Κατά τα άλλα, υποτίθεται βαριόμουν να πάω διακοπές!

Μ' αυτά και μ' αυτά, ούτε που έγραψα ακόμα πολλά στο καινούριο μου blog! Τελοσπάντων, έρχεται και φθινόπωρο, θα στρωθώ.  Μέχρι τότε, είπα να βάλω ένα πιο δροσερό χρώμα σε αυτό το blog έτσι για ανανέωση, δεν πήγαινε άλλο με το γκρίζο. Σου αφιερώνω το τραγουδάκι, μου έχει κολλήσει απίστευτα, κυρίως για τον ήχο του. Μου θυμίζει Βαλκάνιους ήχους και μ' αρέσει πολύ! Καλά να περνάς και θα τα πούμε :)

το παιδάκι μου

Ναι! Επιτέλους! Γέννησα το νέο μου παιδάκι. Ένα καινούριο blog το οποίο φιλοδοξεί να είναι χρήσιμο, όπως λέει και το όνομα του: http://usefultipsforlife.blogspot.com/. Θέλω να δίνω - να δίνουμε, γιατί η οποιαδήποτε συμβολή είναι ευπρόσδεκτη - χρήσιμες συμβουλές ο ένας στον άλλο. Δηλαδή κάτι για το οποίο έχουμε αφιερώσει ώρες να το βρούμε, ας μην αφιερώσει και κάποιος άλλος τις ίδιες. Κάτι για το οποίο έχουμε ειδικές γνώσεις, ας το μοιραστούμε με τους άλλους. Ξεκίνησα με ένα  post για το πώς μπορείς να βρεις δουλειά στην Κύπρο - είχα αφιερώσει τρεις μήνες στο ψάξιμο και βρήκα site τα οποία ίσως να μην είναι ευρέως γνωστά. Με τον ίδιο τρόπο θα κάνω post και για άλλα θέματα, η θεματολογία δεν περιορίζεται μόνο στα εργασιακά. Δες το και πες μου τη γνώμη σου. :)

δημιουργικός οργασμός

Αγαπημένε μου αναγνώστη,

Πώς είσαι; Ξεκίνησες τις διακοπές σου; Πήγες ήδη ή προγραμματίζεις να πας; Αν δεν πήγες ακόμη, σου εύχομαι να περάσεις τέλεια, κι αν έχεις πάει, κουράγιο και air condition. Καλά περνάμε και στην πόλη, βάλε το κλιματιστικό στο full, φτιάξε κάτι πολύ παγωμένο, άπλωσε τα πόδια στον καναπέ και όλα θα ‘ναι καλά.

Σου έχει τύχει να είσαι σε φάσεις της ζωής σου που να θέλεις να κάνεις 5793 πράγματα μαζί και να νιώθεις ότι δεν σε παίρνει ο χρόνος; Να έχεις ένα σωρό δημιουργικές ιδέες, αλλά μετά να συνειδητοποιείς ότι η μέρα έχει μόνο 24 ώρες, η βδομάδα έχει μόνο 7 μέρες, κι εσύ έχεις και ζωή, και πρέπει να φας, και να κοιμηθείς, και να πλύνεις πιάτα, και να βάλεις μπουγάδα, και δε μπορείς να κάνεις τα πάντα; Αλλά εσύ να θέλεις να τα κάνεις. Και να πηγαίνεις δουλειά και ακόμη κι αν πνίγεσαι, να σου έρχονται ιδέες άσχετες, και να τις σημειώνεις σε κόλλες και μπλοκάκια από ‘δω κι από ‘κει, και να θες να φύγεις από το γραφείο για να πας να δουλέψεις, και οι ώρες του γραφείου να σου φαίνονται μεγάλη σπατάλη.

Σε τέτοια φάση είμαι κι εγώ. Το ξέρεις ότι φέτος βαριέμαι να πάω διακοπές; (ΝΑΙ ΝΑΙ – βαριέμαι να πάω διακοπές. Ναι, είμαι ακόμα το ίδιο άτομο, δε μου έχουν κάνει λοβοτομή). Έχω κλείσει τις διακοπές μου αλλά βαριέμαι να πάω – θα μου περάσει όμως, μόλις μπω στο αεροπλάνο.

Θα αντιγράψω το κλισέ και θα σου πω ότι ο άνθρωπος πεθαίνει τη μέρα που πεθαίνουν τα όνειρά του. Είναι μεγάλη σοφία να συνειδητοποιήσεις ότι στη ζωή μπορεί να μη σου έρθουν όλα όπως τα ήθελες, αλλά πρέπει με κάποιο τρόπο να συνεχίσεις να κάνεις όνειρα. Έστω, όνειρα αλλιώτικα. Κάποιοι αρνούνται να τα ονομάσουν έτσι και τα λένε στόχους. Ή φιλοδοξιες. Μπορείς να το πεις κι έτσι. Όμως χρειάζεται κάποιο κίνητρο, κάποιο όνειρο για να κινείται η ζωή. Αλλιώς δεν ζεις, αλλά απλά σέρνεσαι.

Θέλω να κάνω ένα καινούριο blog – και κάποια από εκείνα που θέλω να κάνω θα τα δεις εκεί. Δεν θέλω να σε τρελάνω τώρα με πολύ μπλα μπλα. Η ζωή είναι μικρή, οπότε κλείσε το Internet και πήγαινε για ένα παγωμένο ποτό. Θα τα πούμε εκεί. Cheers.

Υ.Γ. 1 Φέτος τρώω συνεχώς φρούτα, ενώ ποτέ δεν ήμουν έτσι. Κατακόκκινο αρπούζι, μεγάλα σκούρα ζουμερά κεράσια, γλυκό πεπόνι. Σταμάτησα τελείως τα γλυκά. Μα τι μου συμβαίνει με την υγιεινή διατροφή πλέον; Μήπως με τα χρόνια γινόμαστε πιο επιλεκτικοί ως προς το τι βάζουμε στο στόμα μας γιατί προσέχουμε πιο πολύ τον εαυτό μας;

Υ.Γ.2 Το όνειρό μου ήταν πάντα, να γράψω μια μέρα το δικό μου βιβλίο. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αυτή ήταν η  μεγαλύτερη φιλοδοξία της ζωής μου (η οποία βέβαια περιλάμβανε και μεταφράσεις και παγκόσμια αναγνώριση :Ρ). Έχω πάρα πολλά τετράδια γεμάτα με γραψίματα, και τα φυλάω ευλαβικά σαν ενθύμιο – το πρώτο μου ήταν ένα κόκκινο, με χοντρό εξώφυλλο, στη Β’ Δημοτικού. Τα χρόνια περνούν, εμείς μεγαλώνουμε, συνειδητοποιούμε πράγματα, το όνειρο μπορεί να έχει ξεθωριάσει, αλλά είναι ακόμα εκεί. Μια μέρα θα την γράψω την ιστορία μου, το ξέρω πως ακόμα δεν είναι έτοιμη να βγει, αλλά όταν βγει θα ‘ναι ασυγκράτητη. Και θα την γράψω και θα την εκδώσω κιόλας.