στην αρχή του 2012

Είμαστε και επισήμως στην αρχή του '12. Η οποία είναι μια καλή εποχή.

Δουλεύω σκληρά στη δουλειά μου, παίζει να 'μαι και η πιο παραγωγική υπάλληλος της εταιρείας, όχι αστεία, και σίγουρα αυτή με τη μεγαλύτερη εξέλιξη.

Μπορώ να γράφω ξανά! Δεν θυμάμαι αν στο έχω πει. Μετά από 7 χρόνια. Ένιωσα ότι το ακαδημαϊκό γράψιμο στο οποίο είχα υποχρεωθεί στα χρόνια των σπουδών μου είχε σκοτώσει το λογοτεχνικό γράψιμο. Δεν το νιώθω πια αυτό. Μπορώ και γράφω, σελίδες ολόκληρες, χωρίς να νιώθω ότι κάποιος με πιέζει να το κάνω. Δε μπορείς να φανταστείς τι μεγάλη ανακούφιση είναι. Πόσο ευτυχισμένη με κάνει να νιώθω.

Επίσης έκανα μια άλλη διαπίστωση για τον εαυτό μου. Γράφω για κάτι μόνο όταν αυτό έχει τελειώσει. Όταν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι σχετικές διεργασίες μέσα μου. Δε μπορώ να το καταγράψω όταν αυτό συμβαίνει. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.

Ακόμη ανακάλυψα -φρίκη- ότι τελικά είμαι κάπως ψυχαναγκαστική με το να "ψυχαναλύω" -εντελώς ερασιτεχνικά, εννοείται, δεν έχω καμία επιστημονική βάση- εμένα και τους γύρω μου. Για το κάθε τι που συμβαίνει, για όλα τα θέματα, νιώθω ότι πρέπει να βρω τις αιτίες και τις απαντήσεις σε προγενέστερα βιώματα και εμπειρίες, και έτσι να εξηγήσω αποτελεσματικότερα καταστάσεις και συμπεριφορές. Υπάρχουν φορές που με πιάνω να πιέζω τον εαυτό μου να ζήσει τη στιγμή αντί να την αναλύει.

Είναι μια καλή χρονιά (ακαδημαϊκή χρονιά - έτσι μετρώ τις χρονιές μου). Νιώθω ότι ξεκουράστηκα από τα διαβάσματα κι ότι είμαι έτοιμη για νέες προκλήσεις. Θέλω να πάω ένα σκαλί παραπάνω με τη νέα χρονιά. Μπορεί να είναι δύσκολο να ξεβολευτώ έτσι που βολεύτηκα, αλλά θα το κάνω. Σκέφτομαι διάφορα, κάνω διάφορες ενέργειες, με πιάνει το άγχος όμως να τα γράψω. Αν έχω κάτι σίγουρο θα στο πω...

Ελπίζω ότι θα 'ναι μια καλή χρονιά γεμάτη όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπώ. Μακάρι να 'ναι έτσι για όλους μας. Σε φιλώ.

κι άλλες σκέψεις - κι αποφάσεις

Δεν έγραψα τελικά για τη Μαδρίτη, που έλεγα να γράψω. Από τη μια δεν είχα χρόνο, κι από την άλλη συνέβηκαν διάφορα, που με προλάβαιναν – και είμαι πάντα της άποψης ότι είναι καλύτερα να ζεις παρά να γράφεις. Δεν είμαι ο μεγάλος συγγραφέας με τον απίστευτο οίστρο που βάζει την τέχνη του πάνω από τη ζωή του. Βρίσκω απλά κάποιες διεξόδους στο γράψιμο, που αν μπορώ να τις βρω έξω από αυτό, το προτιμώ. Θα ήθελα να γράφω ωραία και να με θυμούνται γι’ αυτό, απλά προτιμώ όταν γεράσω – αν τα καταφέρω – να θυμάμαι ότι έζησα, κι όχι ότι έγραφα.

Αυτό που έχω να σου πω είναι ότι το ταξίδι αυτό ήταν καταπληκτικό. Η πόλη, οι άνθρωποι, το φαγητό. Η όλη εμπειρία. Και με έβαλε στη διαδικασία να σκεφτώ πολλά πράγματα, και να ξεκαθαρίσω μέσα μου πολλά. Θέλει πολλά κότσια να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου. Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να κάνεις επιλογές ζωής με βάση το τι θέλουν οι άλλοι από σένα – οι γονείς σου, οι φίλοι σου, ο κοινωνικός σου περίγυρος. Αν συμφωνούν και οι δικές σου επιθυμίες με αυτά, έχει καλώς. Αν όχι, σκούρα τα πράγματα. Αυτό που αποφάσισα σε αυτό το ταξίδι, είναι να προσπαθώ – όσο μπορώ – να ακολουθώ τις δικές μου επιλογές, ακόμη αν αυτές είναι διαφορετικές. Οι άλλοι άνθρωποι μπορούν να κατακρίνουν πολλά πράγματα – ποτέ όμως δεν θα σου επιστρέψουν τη ζωή που δεν έζησες για χάρη τους.

Το άλλο που σκεφτόμουν, είναι ότι οι σούπες των μυαλών (όπως αυτές που σου έλεγα στο προηγούμενο ποστ) πάντα θα υπάρχουν. Εννοώ ότι πάντα θα έχεις πολλά στο κεφάλι σου, και θα πρέπει να τα χειριστείς όλα μαζί. Το θέμα είναι να μην αφήνεις αυτή την αγχωτική σούπα να επηρεάζει τη ζωή σου. Δύσκολο αλλά νομίζω είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες για να έχεις μια στοιχειώδη ισορροπία. Προσπαθώ τα προβλήματα της δουλειάς να μην τα παίρνω στο σπίτι – μου παίρνει έτσι κι αλλιώς 8 ώρες από τη ζωή μου, είναι αρκετές. Δε θα της χαρίσω ούτε μια από τις υπόλοιπες, γιατί η προσωπική ζωή είναι κάτι πολύ σημαντικό. Αντίστοιχα, και όταν δεν είμαι καλά για κάτι προσωπικό, προσπαθώ να μην το αφήνω να επηρεάζει τη δουλειά μου, ούτε να μου κλέβει χρόνο από την προσπάθεια μου να πετύχω έναν επόμενο επαγγελματικό ή και προσωπικό στόχο. Γενικώς τα προβλήματα, αν τα συζητάς σε υπερβολικό βαθμό, τα διογκώνεις, και η συζήτηση δεν σου προσφέρει πάντα έναν παραγωγικό τρόπο επίλυσης τους.

Χαρούμενη; Ναι, είμαι πολύ αυτές τις μέρες. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο ποστ. Σου εύχομαι μια ηλιόλουστη - μέσα κι έξω - Κυριακή. 

ασυνάρτητες σκέψεις

ουφ... είπα αυτό το Σ/Κ να κάτσω να τελειώσω το άρθρο μου, και νιώθω λες και κάνω καταναγκαστικά έργα. ούτε για τη Μαδρίτη δεν πρόλαβα να γράψω ακόμα! ελπίζω απόψε να το τελειώσω και να το στείλω, η νύχτα είναι μεγάλη και βασανιστική, όμως δεν έχω άλλα περιθώρια!

κάποιες παραδοχές είναι ιδιαίτερα απελευθερωτικές. σαν να σου ανοίγεται λεωφόρος μετά.

ανακάλυψα ότι μετρώ πολύ τον εαυτό μου με το βαρόμετρο των φίλων μου. τον πολύ τον κόσμο γραμμένο τον έχω. φοβάμαι όμως να πέσω απ' τα μάτια των φίλων μου.

καμιά φορά ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά, και λέω τι όμορφα που θα 'ταν να μπορούσα να ασχοληθώ με την εκπαίδευση. λατρεύω αυτό που σπούδασα, ξέρεις. και μετά ξυπνώ.

τα διλήμματα μας είναι βασανιστικά όταν πρέπει να πάρουμε εμείς την απόφαση. όταν έχουμε εμείς, ακέραια, την ευθύνη.

ρε μήπως παίρνω τη ζωή πολύ στα σοβαρά;

πεθύμησα τρομερά τους φίλους μου που λείπουν στο εξωτερικό. τρομερά όμως!!! Χριστούγεννα, ελάτε γρήγορα!

κάπως έτσι είναι η σούπα του μυαλού μου αυτή τη στιγμή. εντελώς ασυνάρτητες σκέψεις...

live from Spain :)

sou grafw greeklish giati to computer pou xrisimopoiw den exei ellinika.

thimasai pou sou elega se ena post prin ligous mines, oti tha prospathisw na ime pio authormiti kai na afinw kapoies fores ti zwi na me ekplissei xwris na programmatizw ta panta? kapws etsi egine kai se auto to taksidi!

o telikos mou proorismos ine i madriti, omws ipa na erthw mesw barcelona me tis ftines ptiseis tis ryan kai na parw lewforeio i treno gia madriti. i ptisi eftane girona sxetika arga, stis 11.50, kai an prolavaina to teleutaio lewforeio apo aerodromio stis 12.30 mporousa na erthw barcelona ston kentriko stathmo twn lewforeiwn. omws den tha prolavaina to teleutaio bus gia madriti pou efevge sti 1. skeftomoun na kleisw hostel, alla to anevalla, giati ipirxe ena chance na imoun stin wra mou. gia na min sou ta polilogw, irtha edw xwris na kleisw tipota, kai imoun entelws xalari kai oti prokipsei! i aderfi mou fwnaze pou tha erxomoun moni mou, sti mesi tis nixtas, xwris na kserw kan pou tha meinw, alla emena me diaskedaze i idea. sto katw katw an den evriska kati tha koimomoun sto stathmo panw sti valitsa mou.

stin ptisi gnwrisa tixaia mia kopela i opoia erxotan kai auti edw gia na dei to filo tis, kai mou proteine na me feroun me to autokinito apo to aerodromio tis girona mexri ti barcelona. posi tixeri mporei na imoun? :) pio voliko den tha mporouse na mou erthei, giati pleon itan orati i pithanotita na prolavaina to lewforeio twn 1 gia madriti. ase pou irtha me autokinito, eukola, grigora kai aneta. irtha exontas xroniko perithwrio gia to lewforeio, omws otan piga na kleisw eisitirio, mou ipe oti den iparxei tipota mexri avrio to mesimeri! teleia, ipa, eukairia na meinw edw ti nixta. mou vrike i sis mou ena ftino hostel sto booking.com, kai namai edw na sou grafw apo to computer tou :)

mou einai diskolo na sou perigrapsw poso enthousiasmeni ime. as poume oti ine san mia mikri, omorfi peripeteia :)

εποχιακές σημειώσεις

πακετάρω για Μαδρίτη! το περιμένω πώς και πώς αυτό το ταξίδι. χρειάζομαι να γεμίσω νέες εικόνες.

χαίρομαι που τελείωσε αυτή η κουραστική και αγχωτική βδομάδα στη δουλειά. έτσι είναι, άμα προγραμματίζεις να λείψεις μια βδομάδα πρέπει να τα τακτοποιήσεις όλα από πριν. κι άμα σου προκύψουν και έκτακτα, άστα να πάνε.

τελικά ένας ωκεανός μπορεί να βάλει μεγάλη απόσταση ανάμεσα σε ανθρώπους. ναι, αυτό είναι ένα μικρούλι παράπονο. :)

θέλω να ερωτευτώ! γιατί κάποιοι το έχουν τόσο δύσκολο και κάποιοι κάθε βδομάδα είναι ερωτευμένοι και με άλλον;

ναι, πάντα ζητώ. δεν παρακαλώ όμως, ποτέ.

στα πλαίσια του να ζητώ, τόλμησα επιτέλους να ζητήσω στη δουλειά να κάνω μικρότερο διάλειμμα και να φεύγω νωρίτερα! και το δέχτηκαν :)

αποφάσισα να φτιάξω λίγο τα οικονομικά μου. σταμάτησα να τρώω συνεχώς απ' έξω, να αγοράζω καλλυντικά/ ρούχα/ τσάντες/ παπούτσια άσκοπα, πλέον κοιτάω τις προσφορές στα σουπερμάρκετ, άλλαξα πακέτο στο κινητό, και ανακάλυψα ότι τα μαλλιά μου μια χαρά τα βάφω και μόνη μου και τα νύχια μου μπορώ να τα φτιάξω και αλλού με πολύ λιγότερα λεφτά! καλύτερα δεν είναι να τα φυλάω για ταξίδια - αφού προς το παρόν δεν επιβάλλεται τόσο σοβαρά η αποταμίευση;

ξεκίνησα μαθήματα φωτογραφίας :) αυτό μπορεί και να 'ναι το πιο όμορφο μου νέο, μετά το ταξίδι.

γενικώς, το προσπαθώ! κάποιες μέρες δεν είμαι και τόσο καλά - για διάφορα, που βαριέμαι και αρνιέμαι να γράψω. αλλά το παλεύω.

φιλιά, και σου εύχομαι να περάσεις τέλεια το τριήμερο.

το ναι, μονάχα αυτό αρκεί...

Λατρεύω τη Ραλλία, λατρεύω κι αυτό το τραγούδι που έγραψε. Για τα "ίσως" της ζωής μας, που δεν μας φτάνουν! Γιατί μονάχα τα "ναι" αρκούν....

Και πόσο δύσκολο είναι κάποιες φορές, όταν μπροστά σου βρίσκεις μόνο "ίσως"... Και δεν ξέρεις αν θα βρεις ποτέ σου εκείνο το "ναι"... Πόσο ισχυρός είναι ο πειρασμός να συμβιβαστείς μ' εκείνο το "ίσως"! Να το θυμάσαι όμως... Κάποιες φορές θέλει να 'σαι ισχυρός στο "όχι" σου... Όσο δύσκολο κι αν είναι! Για να μην μείνεις μια ζωή στο "ίσως"! Για να είσαι έτοιμος για εκείνο το "ναι"...

Το ίσως
στίχοι, μουσική, πρώτη εκτέλεση: Ραλλία Χρηστίδου

Για σένα

Λατρεύω αυτό το τραγούδι. Σκέφτηκα ένα σωρό επιχειρήματα για να σου εξηγήσω το γιατί. Βαριέμαι να τα γράψω. Απλά μ' αρέσει.

Για σένα - Vegas
Στίχοι: Zeraw, Μελίνα Μακρή, Slick Beats
Μουσική: DJ Airth, Slick Beats
Πρώτη Εκτέλεση: Vegas