στην αρχή του 2012

Είμαστε και επισήμως στην αρχή του '12. Η οποία είναι μια καλή εποχή.

Δουλεύω σκληρά στη δουλειά μου, παίζει να 'μαι και η πιο παραγωγική υπάλληλος της εταιρείας, όχι αστεία, και σίγουρα αυτή με τη μεγαλύτερη εξέλιξη.

Μπορώ να γράφω ξανά! Δεν θυμάμαι αν στο έχω πει. Μετά από 7 χρόνια. Ένιωσα ότι το ακαδημαϊκό γράψιμο στο οποίο είχα υποχρεωθεί στα χρόνια των σπουδών μου είχε σκοτώσει το λογοτεχνικό γράψιμο. Δεν το νιώθω πια αυτό. Μπορώ και γράφω, σελίδες ολόκληρες, χωρίς να νιώθω ότι κάποιος με πιέζει να το κάνω. Δε μπορείς να φανταστείς τι μεγάλη ανακούφιση είναι. Πόσο ευτυχισμένη με κάνει να νιώθω.

Επίσης έκανα μια άλλη διαπίστωση για τον εαυτό μου. Γράφω για κάτι μόνο όταν αυτό έχει τελειώσει. Όταν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι σχετικές διεργασίες μέσα μου. Δε μπορώ να το καταγράψω όταν αυτό συμβαίνει. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.

Ακόμη ανακάλυψα -φρίκη- ότι τελικά είμαι κάπως ψυχαναγκαστική με το να "ψυχαναλύω" -εντελώς ερασιτεχνικά, εννοείται, δεν έχω καμία επιστημονική βάση- εμένα και τους γύρω μου. Για το κάθε τι που συμβαίνει, για όλα τα θέματα, νιώθω ότι πρέπει να βρω τις αιτίες και τις απαντήσεις σε προγενέστερα βιώματα και εμπειρίες, και έτσι να εξηγήσω αποτελεσματικότερα καταστάσεις και συμπεριφορές. Υπάρχουν φορές που με πιάνω να πιέζω τον εαυτό μου να ζήσει τη στιγμή αντί να την αναλύει.

Είναι μια καλή χρονιά (ακαδημαϊκή χρονιά - έτσι μετρώ τις χρονιές μου). Νιώθω ότι ξεκουράστηκα από τα διαβάσματα κι ότι είμαι έτοιμη για νέες προκλήσεις. Θέλω να πάω ένα σκαλί παραπάνω με τη νέα χρονιά. Μπορεί να είναι δύσκολο να ξεβολευτώ έτσι που βολεύτηκα, αλλά θα το κάνω. Σκέφτομαι διάφορα, κάνω διάφορες ενέργειες, με πιάνει το άγχος όμως να τα γράψω. Αν έχω κάτι σίγουρο θα στο πω...

Ελπίζω ότι θα 'ναι μια καλή χρονιά γεμάτη όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπώ. Μακάρι να 'ναι έτσι για όλους μας. Σε φιλώ.

σχέδια και πάει λέγοντας

Ανυπομονώ να ξεκινήσει η καινούρια χρονιά! Τις χρονιές μου τις μετρώ πάντα απ’ τον Σεπτέμβρη ως τον Αύγουστο. Τις προάλλες μιλούσα με τη μικρή μου αδερφή και της έλεγα τα σχέδιά μου, όταν άρχισε να χαμογελά. Ρωτώντας γιατί, μου είπε «μα ήμουν εντελώς σίγουρη ότι κάτι θα έβρισκες να κάνεις! Νομίζεις ότι σε πίστεψα όταν είπες ότι φέτος θα κάτσεις και δεν θα κάνεις τίποτα;»

Νομίζω ότι τα χόμπι μας είναι αυτά που κάνουν τη ζωή ωραία. Κι ενδιαφέρουσα. Και με νόημα. Μου φαίνεται αφάνταστα βαρετό να ζω χωρίς να κάνω κάτι δημιουργικό ή να μαθαίνω πράγματα.

Θέλω να διαβάσω βιβλία φέτος! Εννοείται όχι ακαδημαϊκού περιεχομένου όμως. Μπορούμε να κάνουμε ένα διάλειμμα από αυτά; :) Πριν λίγες μέρες αγόρασα δυο βιβλία ψυχολογίας. Το ένα παρουσιάζει τον Freud με απλά λόγια, ενώ το άλλο πραγματεύεται πτυχές της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το δεύτερο το έχω ξεκινήσει, και μου φαίνεται τρομερά ενδιαφέρον.

Θέλω ν’ ασχοληθώ περισσότερο με τη φωτογραφία. Άκουσα ότι ο φωτογραφικός σύνδεσμος διοργανώνει μαθήματα, μόνο που αργούν λίγο να ξεκινήσουν. Ελπίζω να καταφέρω να μάθω και να τις επεξεργάζομαι.

Λατρεύω τις φωτογραφίες. Νομίζω ότι είναι η αποτύπωση μιας στιγμής στην αιωνιότητα. Έχω ένα φίλο μου, που τις λατρεύει επίσης – εκείνος «φταίει» για το κόλλημα. Είναι ο μόνος που με ανέχεται, γιατί είναι χειρότερος από μένα. Πηγαίνουμε σε διάφορους τόπους, στο δάσος, στο βουνό, σ’ ένα ερειπωμένο σπίτι και βγάζουμε φωτογραφίες, που έχουν θέμα, ως επί το πλείστον το χώρο. Μπορεί να μας πάρει ώρα, αλλά μένουμε μέχρι να αποτυπώσουμε εκείνη τη στιγμή. Εκείνο το διαφορετικό βλέμμα, εκείνη τη διαφορετική ατμόσφαιρα στο χώρο. Μου έχει βγάλει τις πιο ωραίες φωτογραφίες που έχω. Έχω άπειρες ιδέες για νέους τόπους, δυστυχώς όμως τώρα μας τον έφαγαν οι σπουδές. Έλα πίσω! :)

Οι επεξεργασμένες φωτογραφίες όμως είναι η αδυναμία μου. Ειδικά οι μαυρόασπρες ή αυτές που φαίνονται σαν σκηνή από ταινία που έχει φθαρεί. Μου φαίνεται ότι έχουν κάτι από μια παλιά, νοσταλγική εποχή. Έχω μία φωτογραφία, μαζί με άλλες τέσσερις φίλες μου, που μία απ’ αυτές την επεξεργάστηκε – την έκανε καφέ και να μοιάζει σαν παλιό, φθαρμένο καρέ ταινίας. Ειλικρινά σ’ αυτή τη φωτογραφία μοιάζουμε όλες σαν παλιές ηθοποιοί του Χόλιγουντ. Και όχι, καμιά μας δεν είναι έτσι στην πραγματικότητα. :)

Τα aquaerobics είναι δεδομένο ότι θα τα ξαναξεκινήσω. Αν είσαι γυναίκα, δοκίμασε τα και θα με θυμηθείς. Είναι απίστευτη η αίσθηση που σου δίνει η άσκηση στο νερό. Ναι, είναι πιο ωραία και από κολύμπι :) Όσα νεύρα/ άγχος/ πίεση και να έχεις, μετά από κάθε μάθημα θα σου έχουν περάσει τα πάντα και θα έχεις απίστευτη ενέργεια. Λέμε με μια φίλη να ξεκινήσουμε και χορό, όμως πρέπει να δούμε τι θα βρούμε και πού...

Κατά τα άλλα, φέτος δεν έχει Σαββατοκύριακα με διάβασμα, οπότε ευνοούνται οι εκδρομές – και εντός αλλά και εκτός Κύπρου. Η Κύπρος έχει απίστευτους τόπους που δεν τους έχουμε δει και ούτε καν τους υποψιαζόμαστε. Φέτος σκοπεύω να τους ανακαλύψω!

Έχω κι άλλα πολλά σχέδια, αλλά αν τα γράψω όλα, δεν θα τελειώσω ούτε αύριο....!! Αυτά είναι τα κυριότερα.. Και για να ακουστώ και λίγο σαν διευθυντής σχολείου... Σου εύχομαι καλή και παραγωγική χρονιά! :)