στην απλότητα κρύβεται η πάσα σοφία και η πάσα τέχνη.

Η φράση του τίτλου δεν είναι δική μου, μόνο που δυστυχώς δε μπορώ να θυμηθώ πού την έχω διαβάσει. Την είχε πει κάποιος κριτικός (;) για κάποιο συγγραφέα που τον είχαν κατηγορήσει ότι έγραφε πολύ απλά - και όμως αυτός θεωρούσε ότι αυτή ήταν όλη του η τέχνη.

Απλή είναι και η απάντηση στα ερωτήματα μου. Τώρα που αρχίζω σιγά - σιγά να ηρεμώ (ακόμη έχουμε πολλή δουλειά στο γραφείο, αλλά όχι όπως πριν) μου φαίνεται απίστευτο το πώς, τώρα που έριξα λίγο τους ρυθμούς, όλα τα ερωτήματα που έμοιαζαν αναπάντητα και πιεστικά, βρίσκουν ξαφνικά πολύ απλές απαντήσεις.

Απλή είναι και η ευτυχία. Και ο ελεύθερος χρόνος - που τώρα έχω - είναι βασικό συστατικό της. Και ο ύπνος, που μου είχε λείψει τόσο πολύ! Κι ένα φραπέ με καλούς φίλους πάνω στο κύμα. Και ο περίπατος στην ακροθαλασσιά. Ευτυχία είναι τώρα που μεγάλωσαν οι μέρες και μπορώ να πάω στον τάφο της γιαγιάς μου στο χωριό ακόμη και μια καθημερινή μετά τη δουλειά, αν νιώσω την ανάγκη. Νιώθω πως ηρεμώ εκεί. Πως πολλά από τα ερωτήματα μου παίρνουν απαντήσεις. Και πως ένα πλάσμα που με αγαπά αφάνταστα είναι ακόμα δίπλα μου.

Νομίζω πως βρήκα την απάντηση στα ερωτήματα και του προηγούμενου ποστ... Εννοείται πως δεν θα είμαι με κάποιον απλά και μόνο για να αποδεικνύω στον περίγυρο μου πράγματα. Εννοείται πως δεν θα κάνω "σχέδιο Β" για κανέναν. Επίσης εννοείται πως δεν θα καθίσω να περιμένω κάποιον. Νομίζω πως, τελικά, αν θέλεις κάποιον, θα βρεις έναν τρόπο να του το πεις. Το να κάθεσαι και να κάνεις σενάρια γιατί δεν γίνεται τίποτα, είναι απλά, τελικά, θέμα εγωισμού - όπως λέει και ο αγαπημένος μου agnus dei. Τα πράγματα είναι κι εδώ απλά. Αν το κουμπί χωράει στην κουμπότρυπα, θα κουμπώσει - αν όχι, το μόνο που θα καταφέρεις τραβώντας το είναι ή να βγάλεις το κουμπί, ή να ξεχειλώσεις την κουμπότρυπα. Κι εγώ θέλω όλες μου τις μπλούζες όμορφες σαν καινούριες.

Επίσης συνειδητοποίησα ότι προστατεύω τον εαυτό μου με το να μου δημιουργώ απωθημένα. Τα τελευταία χρόνια μπορεί να αγνοώ κάτι που μπορεί να έχω μπροστά μου, και κυνηγώ κάτι άλλο, που μπορεί να μην μπορώ να το έχω - για 1593 λόγους. Τα πρόσωπα μπορεί να εναλλάσσονται, αλλά το μοτίβο είναι πάντα το ίδιο. Έτσι μπορεί να εξιδανικεύω κάποιον, να τον ανεβάζω στη σφαίρα του ιδεατού και να στενοχωριέμαι που δε μπορώ να τον έχω - τρομάρα μου. Στην πραγματικότητα, έτσι προστατεύω τον εαυτό μου από μια πραγματική σχέση, με τις δυσκολίες της και όλα εκείνα τα πράγματα που μπορεί να σε κάνουν να "πέσεις" ψυχολογικά. Το ξέρω πως ακόμα φοβάμαι - πως όσο κι αν το παίζω δυνατή και ψύχραιμη και ανεξάρτητη, στην πραγματικότητα τρέμω στην ιδέα να μου ξανασυμβούν κάποια πράγματα.

Νομίζω ότι είμαι έτοιμη για μια καινούρια αρχή. :)

Μαλβίνα

Αντιγράφω από μια συνέντευξη της Μαλβίνας...

"Γυρίστε με, παρακαλώ, στο παιδικό μου δωμάτιο. Εκεί που αχνοφέγγει το παιδικό μου αρκουδάκι…"

"Κουμπώνω το κόκκινο παλτό μου, φοράω την κόκκινη κουκούλα μου, παίρνω το καλαθάκι. Θα πάω όπου θέλω…"

"Η ευτυχία είναι σαν ένα παλιό κινέζικο βάζο που θέλει συνεχώς να το σμιλεύεις. Ο ορισμός της ευτυχίας είναι να μην την ψάχνεις προς την πρόστυχη κατεύθυνση. Να σου αρκεί ο ευδαιμονισμός αυτού που σου προσφέρεται."

"Όχι μύθους στα παρελθόντα. Δεν θέλω μύθους πια πουθενά. "

"Αυτό που κάνει μια σχέση να μην κινδυνεύει είναι η ευθραυστότητα. Η σιγουριά τη σκοτώνει κι αυτό είναι το πιο σίγουρο πράγμα στον κόσμο. "

"Έτσι συμβαίνει με μας τις γυναίκες. Αποκοιμίζουμε τις υποψίες του άντρα γιατί θέλουμε το άλλοθι, θέλουμε ο άλλος να μην πέσει από το βάθρο του μόνος του, θέλουμε το χαλί που του ‘χουμε στρώσει από κάτω να υπάρχει."

νύχτες στην Αθήνα - 1

Νύχτες και μέρες στην Αθήνα.

Κυρίως νύχτες. Μια μαγική ενέργεια που νιώθεις να έρχεται από παντού και σε τυλίγει. Θυμάμαι...

Να περπατάμε νύχτα στο πάρκο, και εκεί, σ' ένα παγκάκι, να βγάζουμε τα σώψυχά μας, κι εσύ να μ' ακούς να σου λέω όλ' αυτά που με πονάνε, κι όλα τα πράγματα για τα οποία κάνω τη γενναία, και να φαίνεσαι εσύ γενναίος στη θέση μου, και να μου λες ότι είναι ok να σπάζεις καμιά φορά. Να μπορώ να κλάψω και να με πάρεις μια αγκαλιά, όλα θα πάνε καλά. Πεθύμησα την αγκαλιά τη γεμάτη αγάπη. Να πίνουμε το κρασάκι μας και να λέμε κουβέντες όμορφες, κουβέντες αληθινές, για τα σχέδια που κάνουμε για τη ζωή μας και δε φοβόμαστε να τα πούμε ο ένας στον άλλο. Ν' ακούμε τα βατράχια μες τη νύχτα και τι όμορφα που είναι και πράσινα και ανέμελα. Πόση ευτυχία μπορεί να κρύβουν οι καθημερινές στιγμές μ' ένα φίλο που αγαπάς πολύ, εκείνη τη νύχτα το έμαθα. Σ' ευχαριστώ!....

ευτυχώς!....

Έχεις νιώσει ποτέ τόσο ευτυχισμένος που να νιώθεις ότι δεν πατάς καν στη γη; Είναι ένα απίστευτο και απερίγραπτο συναίσθημα ευφορίας που δε μπορεί να σου το δώσει κανένα χημικό σκεύασμα. Όταν παλεύεις για κάτι και τελικά οι κόποι σου ανταμείβονται. Όταν δουλεύεις σκληρά και βλέπεις ότι κάπου οδηγεί. Σήμερα ένιωσα πάλι αυτό το απερίγραπτο συναίσθημα όταν είδα ότι πέρασα τις εξετάσεις των ισπανικών μου. Λατρεύω τα ισπανικά, θα έλεγα ότι μετά τα αρχαία και τα νέα ελληνικά είναι η αγαπημένη μου γλώσσα! (Ναι ναι - είμαι απ' αυτούς που αγαπούν τόσο πολύ τα ελληνικά που πάνε να τα σπουδάσουν κιόλας - κι ας έχουμε καταντήσει στη σημερινή εποχή να σπουδάζουν όλοι οικονομικά για να βρουν μια σίγουρη δουλειά και καλά λεφτά. Η αγάπη γι' αυτό το αντικείμενο και για το να διδάσκεις γενικότερα δεν εξαγοράζεται! Ούτε η ευτυχία που μπορεί να σου δώσει το να κάνεις κάτι που σου αρέσει). Πριν από 3 μήνες έδωσα εξετάσεις ισπανικών απλά για να 'χω και τυπικά ένα χαρτί ότι κατέχω αυτή την απίστευτη γλώσσα. Φοβόμουν όμως πάρα πολύ το αποτέλεσμα! Γιατί έπρεπε να πάρεις μια βάση 70% και στα 3 μέρη της εξέτασης, αλλιώς κοβόσουν την εξέταση και έπρεπε να τα δώσεις όλα απ' την αρχή. Κι αυτό δεν ήταν καθόλου εύκολο. Διάβασα πολύ και στερήθηκα πολλές βόλτες το Μάη στην Αθήνα για να το δώσω, και σε κάποιο σημείο ήμουν στη φάση ότι δεν ήθελα καν να τα βλέπω:) Και σήμερα που μπήκα internet για να δω τα αποτελέσματα μου..... Δε μπορώ να βρω τις λέξεις για το τι ένιωσα όταν είδα ότι το είχα περάσει. Απερίγραπτο συναίσθημα. Το είχα νιώσει ξανά όταν πήρα τη θέση που ήθελα στο πανεπιστήμιο. Όταν περνούσα δύσκολα μαθήματα ή μαθήματα που δεν είχα χρόνο να τα διαβάσω και όμως πήγαινα και τα έδινα και τελικά τα πέρναγα, και πολλά απ' αυτά και με καλό βαθμό. Όταν πέρασα με πολύ καλό βαθμό τα IELTS που τα είχα διαβάσει εντελώς μόνη μου. Όταν βγήκε και το τελευταίο μάθημα του πτυχίου μου και λέω, τώρα έχω πτυχίο και με το γενικό που ήθελα. Ευτυχώς που δεν έχω συγγενή σε κόμμα. Ευτυχώς που δεν είμαι πλούσια. Ευτυχώς που δε μου έκαναν όλα τα χατίρια. Ευτυχώς γενικώς! Γιατί όταν μαθαίνεις από μικρός ότι για να αποκτήσεις κάτι πρέπει να προσπαθήσεις, τότε μαθαίνεις εγκαίρως και ότι το να πετύχεις σε κάτι έχει πιο μεγάλη αξία όταν το πέτυχες ολομόναχος. Με μέρες και νύχτες σκληρής δουλειάς. Χωρίς μεσολαβήσεις. Χωρίς να έρθει κανένας να σου το χαρίσει. Κι όταν το καταφέρεις, πίστεψέ με, αυτό που νιώθεις δε συγκρίνεται με τίποτα στον κόσμο.