Τετάρτη 3 Απριλίου 2013
Τα τραγούδια του Βασίλη και της Όλγας.
Πριν λίγες μέρες πήρα mail από τον Βασίλη. Μου γράφει πως είναι μαθητής Γ' Λυκείου και αποφάσισε με τη μητέρα του να γράψουν τραγούδια για κάποια σοβαρά κοινωνικά θέματα που αφορούν άτομα της ηλικίας του και όχι μόνο.
Σου τα βάζω πιο κάτω για να τα ακούσεις. Όπως μου γράφει ο Βασίλης, "ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΕΩΣ,ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ Κ ΤΗΝ ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ".
Τα άκουσα και συγκινήθηκα. Και χάρηκα. Αλλά κατά κύριο λόγο ξαφνιάστηκα, για να είμαι ειλικρινής. Η πλειοψηφία των τραγουδιών που κυκλοφορούν -καλώς ή κακώς- μιλούν για τον έρωτα. Και ίσως να ήταν κάπως αναπάντεχο το ότι υπάρχουν -ακόμα- έφηβοι που προβληματίζονται και για τέτοια θέματα και αποφασίζουν να γράψουν γι' αυτά. Ευχαριστώ που μου τα έστειλες Βασίλη, και μπράβο και σε σένα και στη μητέρα σου!
ΚΑΝΕΙ ΚΡΥΟ ΕΔΩ
για τις εκτρώσεις
ΓΚΡΙ ΕΦΙΑΛΤΗΣ
Για τη φυλακή
ΡΟΥΑ-ΜΑΤ
Για τα ναρκωτικά
Δευτέρα 1 Απριλίου 2013
"Out of suffering have emerged the strongest souls; the most massive characters are seared with scars".
Φοβάμαι. Όχι τόσο για τη δική μου τη γενιά. Εγώ - και πολλοί άλλοι της ηλικίας μου - μια χαρά την έχουμε. Έχουμε ένα σπίτι να μείνουμε, αυτοκίνητο να κινηθούμε, ένα πιάτο φαγητό στο σπίτι. Μπορεί να μην τα καταφέρουμε να πάρουμε δάνεια - ε και; Θα ζήσουμε στο ενοίκιο. Και τι πειράζει; Θα το πάρουμε μαζί μας το σπίτι; Θα μάθουμε να ζούμε με λιγότερα, να αγοράζουμε φθηνότερα. Οι ανάγκες μας έχουν το εύρος που εμείς τους δίνουμε. Περισσότερο φοβάμαι για ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, που είναι καταχρεωμένοι και μπορεί να χάσουν τις δουλειές τους. Και δύσκολα θα βρουν άλλη δουλειά, ενώ έχουν χάσει και τις οικονομίες μιας ζωής, αλλά και τα ταμεία προνοίας.
Δεν ξέρω τι άλλο να πω, δεν θέλω να το μετατρέψω σε πολιτικό post. Έτσι κι αλλιώς, και μεταξύ μας, άλλο από πολιτικές συζητήσεις δεν κάνουμε αυτές τις μέρες. Θέλω να σου παραθέσω μερικά όμορφα αποσπάσματα που έχω διαβάσει - και αυτές τις μέρες, αλλά και προηγουμένως. Πιστεύω πολύ στη δύναμη που έχει μια κουβέντα. Ίσως σε μια απ' αυτές να βρει έστω και ένας άνθρωπος δύναμη - και αυτό θα 'ναι σπουδαίο.
"Out
of suffering have emerged the strongest souls; the most massive characters are
seared with scars". Khalil Gibran
"The
most important things in life aren't things". Paulo Coelho, Manuscript
found in Accra.
(από συνέντευξη του Γιώργου Πανόπουλου στο Jenny.gr)
-Η δική σου συμβουλή στον κόσμο για ψυχική ενδυνάμωση και
αντοχή απέναντι σε αυτόν τον τρανταγμό, ποια είναι; Μη μου πεις χαμόγελο και
θετική ενέργεια, θα γίνω έξαλλος.
Γ.Π.: Εγώ να δεις πως γυρνάει το μάτι μου με αυτά. Κοντεύω
να γίνω ο διώκτης του new age. Θεωρώ γελοία την πεποίθηση του «αρκεί να
χαμογελάσεις σαν ηλίθιος για να βρεθείς στην Ντίσνεϊλαντ».
- Οπότε;
Γ.Π.: Οπότε σημασία έχει να αγαπάς. Είναι το μόνο που έχω να
προτείνω. Ξεγαϊδουρίσου. Δες λίγο το διπλανό σου. Όχι μόνο στα πλαίσια της
αλληλεγγύης του «έχω και σου δίνω» αλλά και του «δεν έχω και σου δίνω.
Μοιράζομαι μαζί σου αυτό που έχω».
Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013
Μίλα μου βρώμικα και η γωνιά του διαβάσματος
Πρώτη στήλη που διάβαζα εννοείται ότι ήταν το "Μίλα μου βρώμικα" της Μυρτώς Κοντοβά. Η Κοντοβά έχει ένα πολύ ιδιαίτερο τρόπο να απαντά στα γράμματα των αναγνωστών. Ειλικρινά προσπαθώ να το περιγράψω και νιώθω ότι γράφω βλακείες, γι' αυτό δες και μόνος σου πώς γράφει εδώ. Από τις μεγαλύτερες μου στενοχώριες όταν άφηνα την Αθήνα ήταν ότι θα έχανα τη Μυρτώ. Ευτυχώς που τα πάντα πλέον υπάρχουν στο Internet!
Κάποιες φορές την Athens Voice την έπαιρνα από τις περιοχές μου. Περίοδος εξεταστικής, νυχτοπούλια με έναν συμφοιτητή μου, διαβάζαμε τη νύχτα στο αναγνωστήριο της Ιατρικής στο Γουδί, κοιμόμασταν τη μέρα. Και η εφημερίδα από τα Everest στο Γουδί, και συνοδεία η χαρακτηριστική λαδωμένη πίτσα. Τώρα δεν ξέρω πώς την έτρωγα, τότε μου άρεσε. Γενικώς δεν ξέρω πώς κατέβασα τόσες τυρόπιτες/ πίτσες/ τυροκούλουρα την περίοδο των σπουδών μου και ποτέ δεν ανησύχησα ιδιαίτερα για τα κιλά, μάλλον ήταν επειδή περπατούσαμε πολύ.
Πέρασαν τα χρόνια, η ζωή προχωρά. Σε άλλη φάση τώρα πια, όλοι οι πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής. Μου λείπει η μαγεία και η ομορφιά της. Και επειδή τη μαγεία εμείς τη δημιουργούμε, στο δικό μου σπίτι θα 'χω τη γωνιά του διαβάσματος. Με κεράκια και αναπαυτικά μαξιλάρια. Με τις free press εφημερίδες έντυπα ή ηλεκτρονικά. Και αντί για λαδωμένες πίτσες, θα σερβίρω στους καλεσμένους μου τοστ και παξιμαδάκια ολικής και στικς λαχανικών με ντιπ γιαουρτιού.
Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013
"Το νησί των συναισθημάτων" του Μάνου Χατζιδάκι
Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί, στο οποίο ζούσαν τα συναισθήματα: η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Είδε τον πλούτο που περνούσε με μία λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τoν ρώτησε:
'' Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;"
" Όχι δεν μπορώ" απάντησε ο πλούτος. " Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος και δεν υπάρχει χώρος για σένα".
Η Αγάπη τότε, αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος. "Σε παρακαλώ βοήθησέ με" είπε η Αγάπη. " Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου" της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη, ήταν πιο πέρα και έτσι αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν βοήθεια.
" Λύπη, άφησε με να έρθω μαζί σου".
"Ω, Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου" είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά, ακούστηκε μία φωνή: "Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου". Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη, γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση:
"Γνώση, ποιος με βοήθησε;"
"Ο χρόνος" της απάντησε η Γνώση.
"Ο χρόνος;" ρώτησε η Αγάπη. "Γιατί με βοήθησε ο χρόνος;"
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε: "Μόνο ο χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η ΑΓΑΠΗ".
Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013
ζώδια 2013
Αμαρτία μου εξομολογημένη, κάθε αρχή της χρονιάς διαβάζω τα ζώδια για να έχω μια ιδέα τι (μπορεί) να μου συμβεί μέσα στη χρονιά. Και εννοείται ότι στο τέλος της τα ξαναδιαβάζω για επαλήθευση. J
Πιο κάτω είναι τα links με τις προβλέψεις που είναι πιο κατατοπιστικές, λιγότερο μακροσκελείς και πιο απλές (με τη λιγότερη δυνατή αναφορά σε πλανήτες και οίκους ενώ δίνουν έμφαση περισσότερο στο πιο πρακτικό μέρος – τα γεγονότα).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)