Διλήμματα

Πέρασα μια ωραία Κυριακή διαβάζοντας Στατιστική και νιώθω ότι ο εγκέφαλος μου έγινε χυλός και σε λίγο θα αρχίσει να τρέχει από τα ρουθούνια μου.

Ποιος είπε ότι τα μαθηματικά δεν έχουν θεωρία;;; Φέρτε μου τον να τον δέρω. Μάλλον ήταν ο ίδιος εκείνος που υποτιμούσε τους μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης "επειδή όλο θεωρία διαβάζουν! Εν κόφκει ο νους τους!" Ενώ τα μαθηματικά; Καθόλου - μα καθόλου - θεωρίες!!! Ειλικρινά δε μπόρεσα ποτέ μου να καταλάβω το νόημα του να κάνω στατιστική ως μέρος του μεταπτυχιακού μου, εφόσον δεν την έχω κάνει σε πτυχιακό επίπεδο, άρα δεν έχω όλες τις κατάλληλες βάσεις. (Για την ιστορία, και στο πρώτο μου μεταπτυχιακό έκανα στατιστική - και μάλιστα SPSS. Μην με ρωτάς πώς τα κατάφερα. I was hating it anyway). 

Έτσι κι αλλιώς, όταν κάποιος θελήσει μια εξειδικευμένη στατιστική ανάλυση, θα φωνάξει έναν ειδικό - όχι εμένα. Και όταν νιώθεις ότι διαβάζεις κάτι που δεν έχει νόημα να το διαβάζεις, δυσπιρκάς απίστευτα. Κάπως έτσι ήταν η σημερινή μου μέρα. Απίστευτα frustrating.

Επαναλαμβάνω στον εαυτό μου:

Χμμμ... Διλήμματα! Δεν ξέρω ποια είναι η πιο δελεαστική επιλογή. Λες να κρεμαστώ κι εγώ από τον πολυέλαιο;

Η αρχή του επόμενου κεφαλαίου

Πριν λίγες μέρες, στο αυτοκίνητο ακούω αυτό. "I could lift you up/ I could show you what you wanna see/ And take you where you wanna be/ You could be my luck/ Even if the sky is falling down/I know that we'll be safe and sound". Το αγαπώ. Απλά το αγαπώ! Δεν ξέρω πόσο παλιό είναι, εγώ τώρα το ανακάλυψα! Εννοείται ότι έχει την τύχη των τραγουδιών που μου κολλούν (δηλαδή παίζει πρωί, μεσημέρι, νύχτα). Βάλε το να παίζει, σε παρακαλώ.

Αρχίζω και ηρεμώ. Τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους. Αρχίζω να το νιώθω σπίτι μου. Να μην παραξενεύομαι που έρχομαι εδώ και κοιμάμαι τα βράδια αντί στο πατρικό μου. Να βρίσκω επιτέλους πού έχω βάλει τα κουζινικά, τα καθαριστικά, τα ρούχα μου. :)

Χτες καθόμουν και διάβαζα (τουλάχιστον προσπαθούσα) στο γραφείο μου και έβρεχε, και μύριζε βρεγμένο χώμα. Η πρώτη φθινοπωρινή βροχή. Κάθισα στο μπαλκόνι μου και απολάμβανα. Κι έτσι ξαφνικά, ένιωσα πάρα πολύ χαρούμενη. Και ευγνώμων. Γιατί, ας μη λέμε βλακείες, δεν ξέρω πολλά άτομα στην ηλικία μου, στην Κύπρο της κρίσης, που να μπορούν να νοικιάσουν και να μείνουν μόνοι τους. Μπορώ να γκρινιάζω άπειρα για τα πράγματα που δεν έχω, ή για τα πράγματα που δεν ήρθαν όπως τα ήθελα. Γιατί να το κάνω όμως; Είναι τόσα άλλα πράγματα για τα οποία νιώθω ευλογημένη. Και προτιμώ να βλέπω αυτά.

Νιώθω ότι έκλεισε ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μου, και αρχίζει ένα καινούριο. Χρησιμοποιώ τη λέξη "κεφάλαιο" γιατί η λέξη "κύκλος" δε μου αρέσει ιδιαίτερα. Όταν κλείνεις έναν κύκλο, επανέρχεσαι στο σημείο από το οποίο άρχισες. Σαν να μην έμαθες τίποτα. Μ' αρέσει πιο πολύ ο συμβολισμός του κεφαλαίου. Κλείνεις ένα κεφάλαιο και κουβαλάς όλη τη γνώση και τη σοφία στο επόμενο. Μα για να μη γίνουν βαριές οι αποσκευές σου, κάποιες καινούριες γνώσεις θα σε κάνουν να πετάξεις κάποιες παλιές.

Ωριμάζεις, γίνεσαι σοφότερος. Καταλαβαίνεις ότι οι άνθρωποι (φίλοι, οικογένεια, ερωτικές σχέσεις) αγαπάνε με διαφορετικούς τρόπους. Κάποιοι με πιο απλόχερους και γενναιόδωρους τρόπους, κάποιοι με πιο εγωιστικούς ή πιο ανώριμους. Κάποιοι τα δίνουν όλα, κάποιοι τα μισά, κάποιοι μόνο θέλουν και δεν δίνουν τίποτα. Υπάρχουν και οι άνθρωποι που θα πουν ψέματα, και αυτοί που θα σε πληγώσουν, και αυτοί που θα νιώσεις ότι σε πρόδωσαν. Πολλά μαθήματα ίσως τύχει ή χρειαστεί να τα μάθουμε με το σκληρό τρόπο - αλλά το ζητούμενο στο τέλος της μέρας είναι να τα μάθουμε.

Μεγαλώνουμε! Το βλέπω από τους φίλους μου που γκριζάρουν. (Κι εγώ μπορεί να έχω γκριζάρει, αλλά η βαφή μου δε με αφήνει να το δω). Κάποιοι άνθρωποι δεν ωριμάζουν ποτέ. Κάποιοι άλλοι ωριμάζουν όμως. (Πρόσφατα παρακολούθησα ένα φίλο μου να κυνηγά με πάθος μια γυναίκα που ήθελε - ενώ μέχρι πριν μερικούς μήνες έκανε πάντα κινήσεις εκ του ασφαλούς. Για μένα, αυτό σηματοδοτεί τη μετάβαση του από αγόρι σε άντρα. Ενώ κάποιοι άλλοι σχολιάζουν τα ερωτικά των άλλων -γιατί δικά τους δεν έχουν- με τρόπους μαθητών δημοτικού).

Και πώς τα χειρίζεσαι όλα αυτά στο τέλος της μέρας; Μαθαίνεις να γίνεσαι επιλεκτικός. Να απομακρύνεσαι από πράγματα και καταστάσεις, που όσο κι αν προσπαθήσεις, δεν δουλεύουν. Ή ακόμα χειρότερα, πονούν. Μαθαίνεις να είσαι ευγνώμων γι' αυτά που έχεις. Να μην γκρινιάζεις γι' αυτά που δεν έχεις. Κανείς δεν έχει τα πάντα. Μαθαίνεις να ξεχνάς το "τι θα γινόταν, αν...;". Το "αν" δεν (π)έτυχε - και υπάρχει πάντα ένας λόγος γι' αυτό. Κι αν δεν μπορείς να τον δεις τώρα, θα έρθει μια στιγμή που θα εμφανιστεί μπροστά σου ξεκάθαρος.

Θα μπορούσα να σου γράψω πολλά ακόμα, αλλά πρέπει να κοιμηθώ. Σε αφήνω με άλλο τραγούδι που αγαπώ και μου έχει κολλήσει. Πόση θετική ενέργεια μπορεί να έχει ένα κομμάτι!

Νυχτερινές Σκέψεις

Το τελευταίο μου post ήταν εντελώς αγχωμένο για άλλο λόγο από τον πραγματικό. Το κύριο μου άγχος όλο το καλοκαίρι ήταν το οικονομικό. Ένα καινούριο σπίτι είναι πολλά έξοδα - κι ακόμη κι αν προσπαθήσεις να τα ελέγξεις, συνέχεια προκύπτουν κι άλλα από εκεί που δεν το περιμένεις. Φαντάσου να είσαι ένα άτομο τρομερά οργανωμένο και προγραμματισμένο, και να βρίσκεσαι ξαφνικά αντιμέτωπο με έξοδα που, όσο και να προσπαθήσεις να τα κοντρολάρεις και να τα ελέγξεις, είναι σχετικά ανεξέλεγκτα στην αρχή. Κι είσαι εσύ ο ίδιος που τα πληρώνεις όλα, είναι πάρα πολύ αγχωτικό. Ευτυχώς τώρα η κατάσταση ξεκίνησε κάπως να ομαλοποιείται και να γίνεται πιο προβλέψιμη ως προς τις ανάγκες του σπιτιού.


Σεπτέμβρης, και ξεκινά ξανά το διάβασμα για το ΜΒΑ. Καμιά φορά αναρωτιέμαι γιατί το κάνω. Γιατί αφιερώνω χρόνο και χρήμα για να κάνω κάτι το οποίο δεν θα μου είναι άμεσα χρήσιμο; Επειδή - μου απαντά ο λογικός εαυτός μου - εφόσον δεν πρόκειται να δουλέψεις ποτέ ως καθηγήτρια, πρέπει να έχεις κάποιο τυπικό προσόν, αφού θα μείνεις μια ζωή στις επιχειρήσεις. Ναι, του απαντώ, αλλά έχω μια "σίγουρη" δουλειά. Ποιος ο λόγος να μαζοχίζομαι και να διαβάζω; Γιατί δεν κάθομαι στα αυγά μου; Και μου απαντά ότι θέλω να είμαι ανεξάρτητη, ότι ξέρω πως μου αξίζουν ακόμη περισσότερα λεφτά, ότι θέλω να έχω όλες τις επιλογές μου ανοιχτές και να διαπραγματεύομαι μια μέρα το μισθό μου έχοντας και το τυπικό προσόν, κι όχι μόνο τις αποδεδειγμένες ικανότητες μου. Γιατί σε μια καινούρια δουλειά δεν είναι καθόλου αποδεδειγμένες. Κι έτσι γίνεται μέσα μου μια πάλη, κι απλά στο τέλος λέω στον εαυτό μου "σκάσε και κολύμπα", και προσπαθώ να μου κάνω brainwash με εκείνη τη φράση που λέει "κάνε κάτι σήμερα για το οποίο ο μελλοντικός εαυτός σου θα σε ευγνωμονεί". Και μετά μου θυμίζω ότι ήδη το ΜΒΑ μου έχει δώσει κάποια πρακτικά ανταλλάγματα στη δουλειά, και σκάζω και κολυμπώ.

(Έτσι, αυτό να θυμάσαι - το brainwash συνεχίζεται)



Και τι θα γίνει με το ερωτικό κομμάτι που λείπει; Μου είπε πρόσφατα ένας φίλος - και νομίζω ότι το είπε με καλή διάθεση να βοηθήσει - ότι είμαι ιδιότροπη, ότι έχω πολύ ψηλά standards κι ότι στο τέλος θα περάσουν τα χρόνια και θα αναγκαστώ να τα χαμηλώσω για να μην μείνω μόνη μου, και θα συμβιβαστώ με κάποιον που είναι πολύ κατώτερος από αυτό που ήθελα.


Σκέφτομαι καμιά φορά, πόσο εύκολα κρίνουν οι άνθρωποι. Πόσο εύκολα με έκρινε κάποιος που δεν ξέρει σχεδόν τίποτα για την ερωτική μου ζωή. Που ούτε καν ξέρει ότι μέχρι πρόσφατα έβγαινα με κάποιον - και οι λόγοι που τελικά δεν προχώρησε σε σχέση ήταν πολύ σοβαροί. Η σκέψη του όμως, αντικατοπτρίζει τη δεδομένη προκατάληψη στην Κύπρο: αν έχεις περάσει μια ηλικία και είσαι ΟΚ εμφανισιακά, αλλά δεν είσαι με κάποιον (άσχετα αν είσαι καλά ή όχι στη σχέση σου), κάτι πηγαίνει λάθος μαζί σου. Ή είσαι ιδιότροπος/η, ή είσαι gay, ή κάτι άλλο φοβερό τέλος πάντων. Βλέπεις, είναι πιο αποδεκτό να έχεις μια χάλια σχέση, από το να μην έχεις καθόλου. Ή να παντρευτείς και να χωρίσεις, παρά να μην παντρευτείς.


Ε όχι φίλε μου. Δεν είναι τόσο απλό να βρεις κάποιον να ταιριάξεις σωματικά, πνευματικά, συναισθηματικά (γιατί για μένα αυτό είναι ο έρωτας). Άμα λείπει κάτι από τα τρία, είναι πολύ δύσκολο να προχωρήσεις σε σχέση. Και υπάρχουν και κάποια πράγματα που είναι "κόκκινες γραμμές": όπως το ότι δεν θέλω να είμαι με κάποιον μόνο επειδή θα μου προσφέρει οικονομική άνεση, κι ας μην με ελκύει καθόλου ερωτικά. Θέλω να είμαι ανεξάρτητη οικονομικά, να ξέρω ότι αν κάτι πάει ποτέ στραβά δεν θα είμαι φυλακισμένη, ότι θα έχω πόρτες για να φύγω, κι όχι ένα μικρό παράθυρο. Και ούτε θέλω να είμαι με κάποιον που θα τον κάνω ότι θέλω - ποτέ δεν θα τον εκτιμήσω έτσι. Δεν θέλω να είμαι η μαμά του - έχει ήδη μία. Ούτε θέλω κάποιον, με τον οποίο θα έχουμε σοβαρές διαφορές πάνω σε θεμελιώδη ζητήματα: αν για μένα το πιο σημαντικό αγαθό της σχέσης είναι η πίστη και γι' αυτόν η ελευθερία, ποτέ δε θα είμαστε ευτυχισμένοι.


Θα μπορούσα να πω πολλά ακόμα, αλλά δεν υπάρχει λόγος. Για μένα, τα πιο πάνω είναι κάποια βασικά που μετρώ πριν να σχετιστώ με κάποιον. Για σένα είναι άλλα. Μην κρίνεις όμως τα δικά μου, επειδή δεν συνάδουν με τα δικά σου. Είναι η δική μου ζωή, ο δικός μου σύντροφος, η δική μου καρδιά, το δικό μου κρεβάτι. Εφόσον εγώ θα υποστώ τις συνέπειες, εγώ θα κάνω και τις επιλογές.

Ο (άφαντος) έρωτας

Πόσο δύσκολο είναι να (ξανα)βρεις τον έρωτα;

Μόνο εγώ δυσκολεύομαι τόσο πολύ;

Ένας φίλος είχε πει, ότι είναι πολύ δύσκολο να ερωτευτείς και με το μυαλό και με την καρδιά και να έχεις και τη σεξουαλική έλξη.

Ένας άλλος είχε πει ότι δεν είναι τόσο δύσκολο να συμβεί αυτό - το πραγματικά δύσκολο είναι να είναι αμοιβαίο.

Δεν έχω κουράγιο και διάθεση να το αναλύσω περαιτέρω, άλλωστε είμαι αγχωμένη για άσχετο ζήτημα και όποτε αγχωθώ θυμάμαι διάφορα υπαρξιακά.

Μισώ τις ξινίλες στο στομάχι.

Σε φιλώ.

Δημιουργικότητα

Τρέξιμο και κούραση. Δεν είναι εύκολο να διαμορφώσεις ένα χώρο από την αρχή, και ειδικά ένα χώρο που δε σου ανήκει, οπότε αναγκαστικά έχεις κάποιους περιορισμούς. Μαζί με την κούραση όμως είναι κι εκείνο το απίστευτα όμορφο συναίσθημα της δημιουργικότητας.

Βρήκα το θέμα για το σαλόνι μου (ή μάλλον με βρήκε αυτό). Στοιχεία Αφρικής και ζούγκλας, γενικότερα θα θυμίζει φύση. Μπεζ καναπέδες με μαξιλάρια που αναπαριστούν άγρια ζώα, τραπεζάκι και σταντ τηλεόρασης από παλέτες βαμμένες σκούρες καφέ, μια φτέρη σε ανθοδοχείο που μοιάζει με βαρέλι κρασιού, μεγάλα κεριά άσπρα και πράσινα, κουρτίνες μπεζ/ καφέ, ένας μικρός διακοσμητικός ελέφαντας, ένα τοτέμ, ένα ψάθινο μπαούλο. Αν μείνει κάποια γωνιά άδεια, ίσως να βάλω ξύλα bamboo σε βάζο ή φωτιστικό με πράσινο κάλυμμα. 

Ακόμα κι αν έχεις λίγα λεφτά όπως εγώ, με πολύ ψάξιμο και τρέξιμο μπορείς να κάνεις θαύματα. Απ' όλ' αυτά που θα βάλω στο σαλόνι μου, τίποτα δεν ήταν υπερβολικά ακριβό. Οι καναπέδες ήταν μεταχειρισμένοι (αλλά σε απίστευτα καλή κατάσταση - και τιμή). Τις παλέτες θα μου τις φέρουν κι εγώ θα αγοράσω μόνο τη μπογιά και το γυαλί που θα μπει από πάνω (αλλά και να θέλεις να αγοράσεις, δεν είναι πολύ ακριβές. Απλά πρέπει να βρεις κάποιον να σου τις μεταφέρει). Τις κουρτίνες τις πήρα από ένα παζαράκι κάτω στην πόλη σε πολύ καλή τιμή. Το ψάθινο μπαούλο και τον ελέφαντα τα αγόρασα μεταχειρισμένα και πάμφθηνα. Η φτέρη από τα Jumbo, τα κεριά και το ανθοδοχείο που μοιάζει με βαρέλι κρασιού από το "Αχτύπητο" (ναι, ναι, εκείνο που πουλά τα πάντα ξεκινώντας από 1 ευρώ..). Κοίτα το στη φωτό. Δεν είναι πανέμορφο; Το τοτέμ το μάζεψα απ' το σαλόνι του σπιτιού μου. :)

Και το μικρό μου συντριβάνι. :) Το βρήκα ψάχνοντας για μεταχειρισμένα έπιπλα κι αποφάσισα να το πάρω. Πρέπει να αλλάξω τη μια του λάμπα, αλλά δουλεύει μια χαρά! Βέβαια δε φαίνεται τόσο ωραίο στη φωτογραφία - δεν είχε μέσα αρκετό νερό όταν το φωτογράφισα (κανονικά τρέχει πολύ νερό από το ένα επίπεδο στο άλλο), οι κουρτίνες στο φόντο είναι οι παλιές που είχε μέσα το σπίτι και δεν τις έχω αλλάξει ακόμη, και φυσικά δεν θα μπει μπροστά από το καλοριφέρ. But you get the idea :)

Γιατί σου περιέγραψα αναλυτικά το κόστος; Επειδή έχω αρκετά χαμηλό budget και είμαι απίστευτα ενθουσιασμένη με το σαλόνι που θα έχω στην τελική. :) Και επειδή αν έχεις κι εσύ χαμηλό budget, στείλε μου ένα mail και ξέρω πού θα σε στείλω.

Δεν ξέρω τι πίνακα σχετικό να βάλω στον τοίχο μου. Αλλά μπορεί να εφαρμόσω αυτή την τεχνική που βρήκα εδώ, για να μεταφέρεις εικόνες σε καμβά. Και για φωτιστικό στην οροφή σκέφτομαι πολύ σοβαρά να κάνω αυτό. 

Κι ακόμα είμαι στο καθιστικό. Σκέψου τι θα μπορούσα να κάνω στα υπνοδωμάτια. :)

Πολλά φιλιά, καληνύχτα.

Μετακομίζω :)

Μετακομίζω! Εντελώς αναπάντεχα. Πριν από 2 βδομάδες ακριβώς, τέτοια ώρα, δεν το ήξερα.

Πάντα ήθελα ένα σπιτάκι στην περιοχή μου. Για μένα είναι η καλύτερη περιοχή της πόλης. Όμορφα σπίτια, ελάχιστες πολυκατοικίες, πολύ πράσινο, αρκετά πάρκα, χαμηλή εγκληματικότητα, κεντρική θέση στην πόλη. Το πρόβλημα ήταν πως είναι από τις πιο ακριβές περιοχές της Λεμεσού για ενοίκια και αγορές. Όπως και να 'χει, είτε εδώ είτε αλλού, έλεγα πως θα μετακόμιζα σ' ένα χρόνο ακριβώς, να τελείωνα πρώτα με την αποπληρωμή του ΜΒΑ και μετά. 

Πριν μερικές μέρες, είχα δει ένα FOR RENT στη γειτονιά μου, αλλά δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία. Σκεφτόμουν ότι θα ήθελαν πολλά λεφτά, αφού ήταν σπίτι κι όχι διαμέρισμα. Ευτυχώς που το ανέφερα στη μικρή μου αδερφή. Περνώντας από εκεί, μου είπε ότι είδε κόσμο, ας πηγαίναμε να δούμε κι εμείς. Κι ευτυχώς που πήγαμε εκείνη τη στιγμή, αλλιώς θα το έπαιρνε ο προηγούμενος το σπίτι. Η τιμή δεν ήταν τελείως εκτός του budget μου, τη διαπραγματεύτηκα και μου έδωσε αυτό που ζήτησα. 

Τώρα έχω κι εγώ ένα σπίτι, που λέει και η τουλίπα. Είναι ένα όμορφο σπιτάκι. Κάτω, στον πρώτο όροφο, είναι ένας μεγάλος, ενιαίος χώρος της κουζίνας και του καθιστικού και η τουαλέτα/ ντους των επισκεπτών. Το καθιστικό επικοινωνεί με 2 βεράντες, από τις 2 γωνιακές του πλευρές. Από το καθιστικό, μια σκάλα σε παίρνει στον πρώτο όροφο, που έχει 2 υπνοδωμάτια, το μεγάλο μπάνιο, και μια μικρή αποθηκούλα. Τα 2 υπνοδωμάτια επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω μιας μικρής βεραντούλας.

Το βρήκα άδειο, στην αρχή με προβλημάτισε, αλλά τελικά το προτιμώ γιατί δε θα πρέπει να χρησιμοποιήσω τα έπιπλα κάποιου άλλου. Όπως καταλαβαίνεις, αυτή τη στιγμή είμαι στο τρέξιμο για να βρω έπιπλα σε budget-friendly τιμές, να συγκρίνω, να σκεφτώ, να αγοράσω. Πολύ τρέξιμο παιδάκι μου, μέσα στη ζέστη, κι έχουμε και πίεση στη δουλειά.. Αξίζει όμως. Θα είναι ο χώρος μου.

Κρεβάτι και πλυντήριο πήρα καινούρια. Για τα άλλα έπιπλα, κοιτάω τιμές και σε μεταχειρισμένα και σε καινούρια. Το πιο καλό site που υπάρχει για μεταχειρισμένα στην Κύπρο, είναι το www.bazaraki.com. Έχω βρει από εκεί κάτι απίστευτους καναπέδες, σχεδόν αχρησιμοποίητους, σε πάρα πολύ καλή τιμή. Επίσης βρήκα γραφείο, καρέκλα γραφείου κι ένα όμορφο ψάθινο μπαούλο.

Για συμβουλές διακόσμησης: τι κάνεις όταν δεν έχεις ιδέα πώς να διακοσμήσεις ένα καινούριο χώρο; (Είναι πολύ διαφορετικό να έχεις ένα ήδη υπάρχοντα χώρο γιατί οι επιλογές σου ως προς το πώς να τον διακοσμήσεις είναι πιο περιορισμένες και κατευθυνόμενες). Αυτό το blog προσωπικά με βοήθησε με κάποια πράγματα: http://www.rdeco.gr/. Η blogger αυτή, σ' αυτό εδώ το post δίνει πάρα πολύ χρήσιμες συμβουλές για το τι να κάνεις μ' ένα σπίτι αν ενοικιάζεις - άρα ποτέ δε μπορείς να κάνεις απόλυτα αυτό που θέλεις: "αγαπάμε αυτό που αγοράζουμε/ ψάχνουμε οικονομικές λύσεις/ αποφεύγουμε τα μεγάλα κομμάτια εκτός και αν πρόκειται για διακοσμητικά τοίχου/ αντιγράφουμε με χάρη και τσαχπινιά".

Αλλά ξέρεις τι κατάλαβα; Όταν διαβάζεις πολλές και αφηρημένες συμβουλές διακόσμησης, αν δεν είσαι ειδικός, μπερδεύεσαι. Η καλύτερη συμβουλή που διάβασα, είναι να κάνεις search για εικόνες, που είναι πολύ πιο συγκεκριμένες για να οπτικοποιήσεις το τι σε ενδιαφέρει και τι θέλεις περισσότερο για το χώρο σου, κι από εκεί και πέρα να ξεκινήσεις το ψάξιμο για συγκεκριμένα αντικείμενα. Η εικόνα που σου έχω βάλει πάνω είναι το πώς περίπου φαντάζομαι το σαλόνι μου χρωματικά.

Τι άλλο να σου πω; Είμαι μια pax πολύ κουρασμένη αυτή τη στιγμή, και πολύ ευτυχισμένη.

Σε φιλώ.

All of me

Χθες πάντρεψα μια παιδική μου φίλη. Δε μπορώ να σου περιγράψω τη συγκίνηση μου. Κι επειδή πολλές φορές τα τραγούδια μιλάνε καλύτερα από τα δικά μας λόγια, άκου το αυτό. Νιώθω ότι περιγράφει απόλυτα την αγάπη τους. Και πόσο όμορφο είναι, να βρεις κάποιον να σ' αγαπάει με τέτοιο τρόπο...!
(Και πόσο ερωτευμένος πρέπει να ήταν αυτός που έγραψε αυτούς τους τέλειους στίχους!)

What would I do without your smart mouth?

Drawing me in, and you kicking me out

You've got my head spinning, no kidding, I can't pin you down

What's going on in that beautiful mind

I'm on your magical mystery ride

And I'm so dizzy, don't know what hit me, but I'll be alright

My head's under water

But I'm breathing fine

You're crazy and I'm out of my mind

'Cause all of me

Loves all of you

Love your curves and all your edges

All your perfect imperfections

Give your all to me

I'll give my all to you

You're my end and my beginning

Even when I lose I'm winning

'Cause I give you all of me

And you give me all of you, oh

How many times do I have to tell you

Even when you're crying you're beautiful too

The world is beating you down, I'm around through every mood

You're my downfall, you're my muse

My worst distraction, my rhythm and blues

I can't stop singing, it's ringing, in my head for you

My head's under water

But I'm breathing fine

You're crazy and I'm out of my mind

'Cause all of me

Loves all of you

Love your curves and all your edges

All your perfect imperfections

Give your all to me

I'll give my all to you

You're my end and my beginning

Even when I lose I'm winning

'Cause I give you all of me

And you give me all of you, oh

Give me all of you

Cards on the table, we're both showing hearts

Risking it all, though it's hard

'Cause all of me

Loves all of you

Love your curves and all your edges

All your perfect imperfections

Give your all to me

I'll give my all to you

You're my end and my beginning

Even when I lose I'm winning

'Cause I give you all of me

And you give me all of you

I give you all of me

And you give me all of you, oh